Uzasadnienie
J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy S. w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 kwietnia 2013 roku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na przewlekłość postępowania w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Terminy do wykonania zarządzenia zakreślono na 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 19 kwietnia 2013 roku.
W piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 roku skarżący oświadczył, iż zażaleniem na przewlekłość postępowania jest pismo z dnia 7 listopada 2011 roku skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. W przypadku skargi na przewlekłość postępowania takim środkiem jest zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego).
Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.
Zarządzeniem Przewodniczącego, doręczonym skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2013 roku, wezwano go do wykazania, iż przed złożeniem skargi wystąpił z zażaleniem na przewlekle prowadzone postępowanie. Termin do wykonania zarządzenia ekspirował z dniem 26 kwietnia 2013 roku. W piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 roku skarżący wyjaśnił, że zażaleniem na przewlekłość postępowania jest pismo z dnia 7 listopada 2011 roku.
Po lekturze akt administracyjnych i zapoznaniu się z treścią pisma z dnia 7 listopada 2011 roku Sąd uznał, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, które przysługiwały mu na etapie postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego skarżący, przed wniesieniem skargi winna wystąpić do organu wyższego stopnia z zażaleniem na przewlekłość postępowania. Tymczasem pismo z dnia 7 listopada 2011 roku stanowi odwołanie od decyzji organu wydanej w sprawie wniosku skarżącego o umorzenie należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Jedyny fragment, w którym autor pisma wspomina o przewlekłości postępowania jest wniosek o pisemne poinformowanie Wojewody i wskazanych posłów o przewlekłości postępowania.
Ponadto, w treści rzeczonego pisma skarżący zawarł także inne wnioski luźno powiązane z zasadniczą treścią pisma, jaką było złożenie odwołania od decyzji o odmowie umorzenia należności (np. zobowiązanie organu do wpłaty gotówkowej w kwocie 50.000 zł na konto szpitala psychiatrycznego, bądź opublikowanie w formie reportażu treści postępowania w gazecie lokalnej). Przeciw uznaniu rzeczonego pisma za zażalenie na przewlekłość postępowania przemawia także data jego sporządzenia (listopad 2011 roku, a skarga na przewlekłość postępowania wniesiona została w marcu 2013 roku).
Niewyczerpanie środków zaskarżenia powoduje, iż skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
LS