Uzasadnienie
J. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji pozwolenia na budowę instalacji gazowej wraz z instalacją doziemną dla budynku gospodarczego.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że w dniu 6 lutego 2020 r. Starosta [...] skierował wezwanie do usunięcia braków formalnych we wniosku. Dodała przy tym, że w dniu 31 marca 2020 r. udzielono odpowiedzi i wyjaśnień za pośrednictwem poczty elektronicznej. Następnie, powołując się na art. 15 zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.), skarżąca wskazała, że bieg terminów w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID nie rozpoczyna się.
Nadto podniosła, że strona w ww. okresie ma możliwość skutecznego uzupełnienia wniosku, co umożliwi kontynuowanie postępowania w sprawie wydania decyzji. Zdaniem skarżącej organ nie był uprawniony do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wskazał, że skarga nie jest zasadna, gdyż zgodnie z art. 15 zzs ust. 10 i 11 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednie postępowanie lub kontrolę, do powiadomienia strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 maja 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz wskazanie numeru PESEL. Jednocześnie zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 18 maja 2020 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 8 czerwca 2020 r. Skarżąca w dniu 15 czerwca 2020 r. uiściła wymagany wpis od skargi w kwocie 100 złotych. Jednak nie uzupełniła ww. braków formalnych skargi, tj. nie złożyła dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz nie wskazała numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – powołanej dalej jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Ponadto, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej takim środkiem jest wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256) - powoływanej dalej jako "k.p.a.". Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z powyższego wynika, że niezbędnym warunkiem zaskarżenia przewlekłego prowadzenia postępowania w aktualnym stanie prawnym jest złożenie ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a.
Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie z uwagi na fakt, iż skarga nie czyniła zadość powyższym wymaganiom, skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz wskazanie numeru PESEL. Jednocześnie skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 8 czerwca 2020 roku. Skarżąca uiściła wymagany wpis sądowy od skargi w kwocie 100 złotych, ale nie złożyła dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do sądu oraz nie wskazała numeru PESEL. Termin na usunięcie powyższych braków formalnych skargi upłynął zatem bezskutecznie w dniu 15 czerwca 2020 roku.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Skarżąca pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach ich niezachowania, nie uzupełniła powyższych braków skargi. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, biorąc pod uwagę regulację art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.