Uzasadnienie
W dniu 27 listopada 2003 r. A S.A. złożyła w Starostwie Powiatowym w W. zgłoszenie robót budowlanych polegających na budowie przyłącza napowietrzno – kablowego 0,4 kW do budynku mieszkalnego w miejscowości O. – nr ewid. guntów [...], gm. G. Postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) Starosta [...] nałożył na wnioskodawcę obowiązek uzupełnienia dokumentów załączonych do zgłoszenia poprzez nadesłanie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane podpisanego właściciela.
Jak wynika z treści skargi wnioskodawca nie wykonał nałożonego na niego obowiązku.
W dniu 15 stycznia 2004 r. A S.A. w K. złożyła skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w W. polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania zgłoszenia robót budowlanych obejmujących budowę przyłącza kablowego.
Zarządzeniem z dnia 12 października 2004 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wykazanie wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a.
W dniu 21 października 2004 r., na rozprawie, pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że nie złożył zażalenia wymaganego przepisami postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 52 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżanie, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przedmiotowej sprawie dla właściwego wyczerpania toku instancji konieczne było by wnioskodawca, stosownie do treści przepisu art. 37 par. 1 k.p.a. złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym to organem w tym przypadku byłby Wojewoda [...]. Zarówno z akt sprawy, jak i z (braku) oświadczenia strony skarżącej wynika, że powyższy tryb nie został wyczerpany przed złożeniem skargi do Sądu. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.