Uzasadnienie
T.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie zasiłku stałego. Zdaniem skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. pozostawało w bezczynności, gdyż nie rozpatrzyło niezwłocznie wniesionego przez niego zażalenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi, oddalenie skargi bądź umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Z treści pisma organu wynika, że T.F. wniósł, za pośrednictwem organu I instancji, zażalenie na jego bezczynność w dniu 5 grudnia 2006 roku w przedmiocie nierozpoznania sprawy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2006 roku, sygn. akt: II SA/Łd 378/06. Tymczasem dopiero w dniu 14 grudnia 2006 roku wpłynął do organu II instancji odpis w/w wyroku ze stwierdzeniem, że jest on prawomocny. W tej sytuacji, zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie pozostało ono w bezczynności.
Nadto organ wskazał na fakt, iż T.F. przed złożeniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym stanowi art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na wypadek gdyby ten wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, organ wniósł o umorzenie postępowania, bowiem w dniu [...] wydał postanowienie Nr [...] odnoszące się do zażalenia skarżącego z dnia 5 grudnia 2006 roku.
Zarządzeniem z dnia 2 lutego 2007 roku T.F. został wezwany do wypowiedzenia się czy, w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowienia z dnia [...], nadal popiera swoją skargę na bezczynność czy też ją cofa.
W piśmie z dnia 28 lutego 2007 roku T.F. oświadczył, iż podtrzymuje swoją skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie Sądu przy skardze na bezczynność polega więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Po myśli przepisu art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Bezspornym jest, iż T.F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Z treści skargi wyraźnie wynika, że zarzuca on organowi pozostanie w bezczynności polegającej na nierozpatrzeniu jego zażalenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia Ł. Nie ulega również wątpliwości, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] rozpatrzyło zażalenie skarżącego. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie orzeczenia obligującego organ do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne, bowiem organ nie pozostaje już w bezczynności, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Wyjaśnić nadto należy, iż to czy zażalenie zostało rozpatrzone przez organ pozytywnie czy negatywnie dla strony, pozostaje bez wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Poprzez sam fakt wydania postanowienia z dnia [...] organ nie pozostaje już w bezczynności.
W konkluzji wskazać należy, iż w przypadku gdy w bezczynności pozostaje samorządowe kolegium odwoławcze lub minister w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, to wówczas tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma zastosowania. Nad tymi organami, bowiem nie ma w postępowaniu administracyjnym organów wyższego stopnia (por. np. postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2006 roku, I OSK 480/06, Lex Nr 188512 i inne). W tej sytuacji nie zasługiwał na uwzględnienie zawarty w odpowiedzi na skargę zarzut, iż skarżący powinien uprzednio wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec tego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.