Uzasadnienie
II SAB/Łd 50/05
Uzasadnienie
Skarżący M. i A. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie samowoli budowlanej.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie z uwagi na rozpatrzenie odwołania M. i A. D. i wydanie w dniu [...] decyzji Nr [...] (znak: [...]). Do odpowiedzi na skargę załączono akta administracyjne zawierające powyższą decyzję.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2005r. skarżący wezwani zostali do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz do wypowiedzenia się czy w związku z wydaniem przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzji z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) podtrzymują skargę. Powyższe wezwanie doręczono skarżącym w dniu 5 września 2005r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 12,13). W dniu 8 września 2005r. pomimo upływu przepisanego terminu skarżący nie uzupełnili braku fiskalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd z mocy art. 220 § 3 p.p.s.s.
Jak powyżej wskazano skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego w dniu 5 września 2005r. Termin do uzupełnienia powyższego braku biegł zatem od dnia 6 września 2005r. i upłynął w dniu 12 września 2005r. Skarżący nie uzupełnili braku fiskalnego skargi. Złożyli natomiast pismo procesowe, w którym cofają skargę.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd.
Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych wogóle i dla tego typu czynności procesowej.
Rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas gdy skarga została wniesiona skutecznie.
Tak więc wniosek skarżących o cofnięcie skargi nie może być rozpatrzony do czasu uiszczenia wpisu od skargi. A zatem, w sytuacjach gdy skarga jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. skarżący nie uiścił wpisu) Sąd Administracyjny ograniczy się do odrzucenia skargi. – (por. postanowienie NSA z 10 czerwca 1987r. SA/d 537/87 OSP 1990, nr 4, poz. 207 – J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004r.,s. 119, 120).
Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. T. Woś [w:] Tadeusz Woś, Hanna Knysiak – Molczyk, Mara Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 291).
Wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi wywołuje w zakresie sytuacji prawnoprocesowej skarżących podobny skutek jak wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, a mianowicie Sąd nie rozpoznaje sprawy merytorycznie.
Z powyższych względów, Sąd na postawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.