Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2005 r. H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego bezzwrotnego, domagając się wydania stosownej w tej sprawie decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania przed Sądem. W uzasadnieniu Kolegium podało, iż odwołanie skarżącego od decyzji Kierownika MOPS Filii Ł. z dnia [...] wpłynęło do Kolegium w dniu 30 maja 2005 r. Kolegium istotnie uchybiło miesięcznemu terminowi do rozpatrzenia odwołania, albowiem decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie przyznania zasiłku celowego bezzwrotnego w miesiącu lutym 2001 r. wydało dopiero w dniu 20 lipca 2005 r. Wysłano ją listem poleconym w dniu 29 lipca 2005 r. Wyjaśniło również, iż dwudziestodniowe opóźnienie w rozpatrzeniu odwołania spowodowane zostało koniecznością rozpoznania większej liczby odwołań, w sytuacji gdy członkowie Kolegium przebywali na urlopach i zwolnieniach lekarskich.
Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2005 r. Sąd zwrócił się do skarżącego o pisemną wypowiedź w terminie 7 dni, czy w związku z decyzją Kolegium z dnia [...] Nr [...] cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania, czy też skargę podtrzymuje.
W odpowiedzi H. S. oświadczył, iż podtrzymuje skargę, ponieważ Kolegium dopuszcza się nagminnie, celowo i złośliwie bezczynności. Zdaniem strony, organy pozostają w bezczynności od 2001 r., po to by nie udzielić mu stosownej pomocy. Skarżący zauważył również, że od wydania wyroku przez Sąd w sprawach II SA/Łd 1205/01 i 838/03 upłynęło 10 miesięcy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli w przypadku takiej skargi nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Należy zwrócić uwagę na treść art. 149 wskazanej wyżej ustawy, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W rozpoznawanej sprawie H. S. zaskarżył do Sądu bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., polegającą na niewydaniu decyzji dotyczącej odmowy przyznania zasiłku celowego bezzwrotnego. Z załączonych do akt dokumentów wynika, iż w dniu [...] Kierownik MOPS Filia Ł. wydał decyzję odmawiającą przyznania H. S. zasiłku celowego bezzwrotnego na zakup leków w miesiącu lutym 2001 r. Decyzję tą doręczono skarżącemu w dniu 9 maja 2005 r. Odwołanie H. S. datowane na dzień 20 maja 2005 r. wpłynęło do Kolegium w dniu 23 maja 2005 r. Natomiast decyzja w postępowaniu odwoławczym została wydana ze znacznym uchybieniem ustawowego terminu do załatwienia sprawy, a mianowicie w dniu 20 lipca 2005 r. Doręczono ją natomiast dopiero w dniu 6 sierpnia 2005 r.
Powyższe rozważania świadczą o bezczynności Kolegium, która trwała do momentu wydania decyzji w dniu [...]. Rozpoznawanie przez Sąd skargi na bezczynność Kolegium w sytuacji, gdy organ ten już w bezczynności nie pozostaje, jest w ocenie Sądu bezprzedmiotowe.
W piśmiennictwie podkreśla się, że z cytowanego wyżej przepisu art. 149 wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim przypadku należy umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność, jako bezprzedmiotowe (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., I SAB 201/99, niepubl; J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2004, s. 216). Z poglądem tym Sąd w pełni się zgadza.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.