Uzasadnienie
II SAB/Łd 51/08
W dniu 29 sierpnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. B. na bezczynność Burmistrza Miasta T. w sprawie rekultywacji działki.
Powołując się na decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia [...] r. oraz kilkuletnią bezczynność organów administracji państwowej, które nie czynią nic, aby chronić jego własność i jego prawa, zarzucił bezczynność polegającą na niepodejmowaniu czynności egzekucyjnych wobec Z. W., właściciela działki o nr ew. 188/3 przy ul. A w T, którego działania związane z wydobywaniem żwiru uniemożliwiają skarżącym korzystanie z ich nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta T wniósł o jej oddalenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 1 września 2008r. S B został wezwany do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu administracji wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Burmistrza Miasta T w trybie art. 37 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Stosowne wezwanie skarżący odebrał w dniu 8 września 2008r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 w/w ustawy.
Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 art. 3 §2 w/w ustawy. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (pkt 1 przywołanego przepisu) jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego środka zaskarżenia stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy bezczynność organu ma miejsce w sprawach, w których organ winien wydać inny akt bądź dopełnić określonej czynności skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna pod warunkiem wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 §3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa, wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych – wyrok WSA w Opolu z dnia 27 maja 2004r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2/33.
W myśl ugruntowanego orzecznictwa sądowego warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa, niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem – por. postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r., IV SAB 31/97, OSP 1998/10/185.
Reasumując, stosownie do powyższego skarżący przed skierowaniem sprawy do sądu administracyjnego winien wnieść zażalenie do organu administracji wyższego stopnia. Pomimo wezwania Sądu, skarżący nie wykazał, iż przed złożeniem skargi na bezczynność Burmistrza Miasta T., wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Podkreślić trzeba, że złożone przez niego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r., nie świadczy o wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 Kpa, gdyż stanowi odpowiedź Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rozpatrzenie zażalenia na niezałatwienie określonych czynności przez Starostę [...] Wschodniego.
Z tych wszystkich względów skarga S. B. była przedwczesna i w rezultacie niedopuszczalna, co obligowało Sąd od jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uprawniony był odrzucić skargę.
ar