Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 410 par. 1 Kpc w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Z braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Skarżący powołał się na przepis art. 403 par. 1 pkt 1 Kpc w związku z art. 58 ustawy o NSA. Powołany przepis art. 403 par. 1 Kpc stanowi, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. Zdaniem skarżącego wprawdzie powołany przepis dotyczy istnienia dokumentu przerobionego lub podrobionego ale należy równorzędnie traktować fakt powoływania się przez Sąd na dokument w ogóle nie istniejący.
Jak zauważył sam skarżący powołane przesłanki wznowienia postępowania sądowego w istocie nie zachodzą a przyjęta rozszerzająca interpretacja jest dowolna i bezpodstawna.
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 1998 r. II SAB/Łd 75/97 umarza postępowanie przed tym Sądem w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie rozszerzenia posiadanych przez skarżącego uprawnień o zakres projektowania architektonicznego. Skargę Włodzimierza K. na czynność organu I i II instancji Główny Urząd Nadzoru Budowlanego przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 czerwca 1997 r. /dowód: data stempla na prezentacie/. Jest to zatem data wpływu skargi do Sądu /skargi wnosi się bezpośrednio do Sądu a datę wpływu skargi błędnie skierowanej do Sądu za pośrednictwem organu administracji ustala się zgodnie z datą jej przekazania/. Powołana w uzasadnieniu data nie odnosi się zatem do dokumentu nie istniejącego, jak twierdzi skarżący, ale do skargi, która w dniu 10 czerwca 1997 r. wpłynęła do Sądu. Nie ma to zresztą znaczenia w sytuacji gdy przed rozpatrzeniem sprawy ze skargi na bezczynność Wojewody, Wojewoda P. wydał decyzję z dnia 12 marca 1997 r. /GP.III.7342/5/97/ umarzającą postępowanie z wniosku skarżącego o stwierdzenie przygotowania zawodowego do projektowania w specjalności architektonicznej.
Tym samym postępowanie w tej sprawie przed Wojewodą zostało zakończone "w inny sposób" w rozumieniu art. 104 par. 1 Kpa i wydanie wyroku stało się zbędne. Dla skarżącego otworzyła się droga kontroli instancyjnej /a ewentualnie następnie sądowej/. Wniesienie skargi na bezczynność nie pozbawia organu, którego "milczenie" zaskarżono prawa do załatwienia sprawy w trybie określonym w Kpa do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd, a załatwienie sprawy czyni bezprzedmiotowym rozpatrzenie sprawy przez Sąd.
Z uwagi zatem na to, że skarga /wniosek/ o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, należało ją odrzucić na wskazanej wyżej podstawie.