Uzasadnienie
W dniu 8 sierpnia 2005 roku D. R. - V. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. w przedmiocie egzekucji zaległych alimentów.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 września 2005 roku
D. R. - V. została wezwana do złożenia dowodów na wyczerpanie trybu postępowania uregulowanego w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W dniu 11 października 2005 roku doręczono skarżącej wezwanie do wykonania zarządzenia z dnia 28 września 2005 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie służy żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołaniu lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W rozpatrywanej sprawie postępowanie przed Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Ł. było prowadzone na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 roku o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, póz. 732 ze zm.). Zgodnie z art. 18 ust 2 przywołanej ustawy w sprawach w niej nie uregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Postępowanie wobec dłużników alimentacyjnych prowadzone jest przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna (art. 2 pkt 4 i pkt 5 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej). W przypadku przewlekłego prowadzenia postępowania przez wskazane organy stronie przysługuje, zgodnie z art. 37 Kodeksu-postępowania administracyjnego, skarga do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym dla organów jednostek samorządu terytorialnego jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze (por. postanowienie NSA z dnia 1 marca 2002 r., l SA 3120/01, LEX nr 81672; wyrok SN z dnia 6 kwietnia 2001 r., III RN 88/00, Monitor Prawniczy 2001 nr 10 str. 524; wyrok SN, III RN 52/00, OSNP 2001, Nr 12 poz. 405). Zgodnie z przywołanym artykułem 52 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 21 września 2001 r, l SAB 131/00, LEX nr 55763).
W rozpatrywanej sprawie D. R. - V. złożyła skargę na bezczynność Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej bezpośrednio do Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 49 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi została wezwana do złożenie dowodów na wyczerpanie trybu art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 11 października 2005 roku, natomiast termin jego wykonania upłynął 18 października 2005 roku.
D. R. - V. do dnia 18 października 2005 roku nie złożyła wymaganych dowodów wyczerpania trybu art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, również z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżąca złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia.
Skarga wniesiona do sądu administracyjnego, bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia służących w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.