Uzasadnienie
D. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie odmowy przyznania pomocy w formie posiłku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 kwietnia 2014 roku wezwano skarżącego do usunięcia braków skargi, poprzez wykazanie, iż przed złożeniem skargi wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. do usunięcia naruszenia prawa, w trybie przewidzianym art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267), pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 23 kwietnia 2014 roku.
W odpowiedzi z dnia 30 kwietnia 2014 roku skarżący wyjaśnił, iż nie wzywał organu do usunięcia naruszenia prawa, w trybie przewidzianym art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Wskazany przepis stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zatem skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji winna zostać poprzedzona wyczerpaniem trybu określonego we wskazanej regulacji prawnej.
Wobec oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia 30 kwietnia 2014 roku oraz braku w aktach sprawy dokumentów potwierdzających złożenie przezeń wezwania do usunięcia naruszenia prawa uznać należy, iż skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wystąpił do właściwego organu z takim wezwaniem, co oznacza, iż nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3, w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. ds