Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 marca 2015 r. A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Przewodniczącego Rady Miasta i Gminy D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W dniu 15 kwietnia 2015 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie z uwagi na uzyskanie odpowiedzi organu na wniosek o udostępnienie informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem postępowania. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynności mające na celu obejście prawa to takie czynności, które zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe (por. M. Safjan (w:) Kodeks cywilny. Komentarz, red. K. Pietrzykowski, t. 2, Warszawa 1998, s. 153). Art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie należy uznać, że miało miejsce skuteczne cofnięcie skargi, bowiem wskutek uzyskania żądanej informacji publicznej skarżący oświadczył, że cofa przedmiotową skargę z uwagi na bezprzedmiotowość prowadzenia dalszego postępowania. Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa ani też do utrzymania w mocy czynności, która dotknięta byłaby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. | | a.bł.