Uzasadnienie
J. W. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lutego 2017r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Stosowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 marca 2017r. W ustawowym terminie, którego bieg upływał w dniu 31 marca 2017r. skarżący złożył wniosek o zwolnienie go z kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017r. Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie jest prawomocne.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 20 września 2017r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lutego 2017r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2017r.
Pismem z dnia 13 października 2017r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie go całkowicie z kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 1369 ze zm.) - w skrócie: "P.p.s.a." - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Skoro bowiem wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2017r., to ostatnim dniem ustawowego terminu do wykonania nałożonego obowiązku był dzień 17 października 2017r. Jednakże termin ten upłynął bezskutecznie.
W tym miejscu należy podkreślić, że ponowne złożenie przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych nie ma wpływu na obowiązek uiszczenia kosztów sądowych ustalonych na podstawie prawomocnego zarządzenia przewodniczącego wydziału, tym bardziej, że w treści nowego wniosku skarżący powołał się na te same okoliczności, co podniesione w pierwszym wniosku. Oczywiście jeżeli po uprawomocnieniu się postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych złożono ponowny wniosek w tym samym przedmiocie, podlega on merytorycznemu rozpoznaniu na zasadach ogólnych. Nie oznacza to jednak, że działając w ten sposób strona uniknie konsekwencji przewidzianych w art. 220 § 3 P.p.s.a. Analogiczna sytuacja ma miejsce wtedy, gdy strona składa wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych po ustawowym terminie liczonym od daty doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, albowiem złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie wyżej wymienionego terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie (por. postanowienia NSA z dnia 25 marca 2014r., sygn. akt II GSK 578/14 oraz 17 lutego 2012r., sygn. akt II OSK 213/12 – orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych powodów sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a.
A. P.