Uzasadnienie
W dniu 15 września 2005 r. skarżący T. i P. Z. wnieśli, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...], w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położnej w D. przy ul. A, na terenie gminy N., oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], stanowiącej własność skarżących, a użytkowanej przez Ochotniczą Straż Pożarną w D. W uzasadnieniu skarżący wskazali, iż w lipcu 2005 r. złożyli wniosek o wywłaszczenie, który dotychczas nie został rozpoznany.
Po przekazaniu skargi organowi administracji, Starosta Powiatu [...], w dniu [...], na podstawie art. 105 k.p.a., wydał decyzję umarzającą postępowanie z wniosku T. i P. Z. w sprawie dokonania wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości.
Przesyłając skargę wraz z aktami administracyjnymi do Sądu, Starosta Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 listopada 2005 r., skarżący T. i P. Z. zostali wezwani, między innymi, do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dowodów na wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 k.p.a. - w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania z pouczeniem, że nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie doręczono skarżącym 1 grudnia 2005 r. W jego wykonaniu P. Z. przesłał do Sądu szereg dokumentów, w tym odwołanie od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] o umorzeniu postępowania. Strona skarżąca nie załączyła żadnego dowodu wskazującego na złożenie zażalenia na bezczynność organu administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jednym z koniecznych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
W myśl § 2 art. 52 powołanej ustawy, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie przez organ administracji publicznej, art. 37 § 1 kpa przewiduje środek zaskarżenia w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, a zatem skarżący przed wniesieniem skargi winni wyczerpać powyższy tryb postępowania. Nadmienić należy, iż niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jej odrzuceniem.
Jak już wskazano, T. i P. Z. zostali wezwani przez Sąd do uzupełnienia wniesionej skargi poprzez złożenie dowodów potwierdzających wystąpienie z zażaleniem na bezczynność Starosty Powiatu [...] do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. Skarżący w wezwaniu zostali jednocześnie pouczeni o skutkach nieuzupełnienia wymienionych w nim braków w terminie.
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych doręczono skarżącym w dniu 1 grudnia 2005 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków biegł zatem od dnia 2 grudnia 2005 r. i upłynął 8 grudnia 2005 r. Pomimo upływu przepisanego terminu zarządzenie w przedmiotowym zakresie nie zostało wykonane, tj. strona skarżąca nie wykazała, iż nastąpiło wyczerpanie tryb postępowania przewidzianego w art. 37 § 1 kpa.
W uzupełnieniu zauważyć należy, iż w aktach sprawy wprawdzie znajduje się zażalenie z dnia 6 lipca 2005 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., ale jego przedmiotem nie była bezczynność Starosty Powiatu [...], a postanowienie tegoż organu o przekazaniu sprawy wywłaszczenia nieruchomości T. i P. Z. Urzędowi Gminy w N. Odnosząc się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należy stwierdzić, że wniosek ten nie podlega w niniejszej sprawie rozpoznaniu, z uwagi na fakt, iż skarga z powodów wyżej wskazanych (brak wykazania wyczerpania trybu z art. 37 k.p.a.) podlega odrzuceniu.
Mając na uwadze przedstawione powyżej argumenty, Sąd na podstawie art. 58 § l pkt 3 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę.