Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 listopada 2002 r. skarżący Adam W. wniósł skargę na Administrację Nieruchomości Ł.-G. "P." w przedmiocie wykonania remontu mieszkania.
Zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4.
Z art. 16 ust. 1 pkt 1-4 wynika, że Sąd orzeka w sprawach skarg na decyzje administracyjne /pkt 1/, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty /pkt 2/, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie /pkt 3/ oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa.
W myśl art. 17 ustawy o NSA, zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 1-4 powołanej ustawy. Zaskarżanie bezczynności organu administracji publicznej jest zatem dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów, zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Ilekroć w ustawie o NSA mowa jest o decyzjach, postanowieniach, aktach lub innych czynnościach oraz o sprawach z zakresu administracji publicznej, należy przez to rozumieć /art. 20 ust. 3/, wszelkie akty, czynności, działania i sprawy załatwione przez organy wymienione w art. 20 ust. 2 cytowanej ustawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego. Spory dotyczące remontu mieszkania zajmowanego na podstawie umowy najmu mają charakter cywilnoprawny.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przedmiotowa sprawa nie mieści się w kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego i z tego względu Sąd na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy o NSA skargę odrzucił jako niedopuszczalną.