Uzasadnienie
II SAB/Łd 63/07
W dniu 21 listopada 2006 r. S.B.r i M.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Burmistrza Miasta T. W skardze S.B. i M.B. powołując się na pismo Starosty Powiatu [...] z dnia 25 listopada 2005 r. oraz decyzję Burmistrza Miasta T. z dnia 5 września 2006 r. zarzucili organom administracji bezczynność polegającą na niepodejmowaniu czynności egzekucyjnych wobec Z.W., właściciela działki o nr ew. 188/3 przy ul. A. w T., którego działania związane z wydobywaniem żwiru uniemożliwiają skarżącym korzystanie z ich nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 18 stycznia 2008 r. M.B. i S.B. zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie wyczerpania środków zaskarżenia w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Miasta T., w szczególności do złożenia dowodu na wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 kpa.
W odpowiedzi na wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 28 stycznia 2008 r. wyjaśnili, iż postanowieniem z dnia 28 grudnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienie Starosty Powiatu [...] w sprawie przekazania wniosku S.B. o wszczęcie postępowania dotyczącego zalewania jego nieruchomości oraz zasypania rowu melioracyjnego, organowi właściwemu do jego załatwienia, to jest Burmistrzowi Miasta T. Do pisma skarżący załączyli powyższe postanowienie i stwierdzili, iż ich zdaniem czyni ono zadość wezwaniu Sądu z dnia 18 stycznia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 w/w ustawy.
Powyższy przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych. Zasada ta ma również zastosowanie w sprawach, w których przedmiotem skargi jest bezczynność organu. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zażalenie to służy do organu wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie wykazali, iż przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza Miasta T., wnieśli zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Podkreślić trzeba, że złożone przez nich postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 28 grudnia 2005 r., nie świadczy o wyczerpaniu trybu z art. 37 § 1 kpa.
W tym stanie rzeczy, skarga S.B. i M. B. była przedwczesna i w rezultacie niedopuszczalna, co obligowało Sąd od jej odrzucenia.
O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
B.C.