Uzasadnienie
II SAB/Łd 64/07
W dniu 4 grudnia 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., skarga E.W. i T.W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie przebudowy sieci elektroenergetycznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 5 grudnia 2007r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi, podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanej kopii skargi, nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, jak również do wykazania wyczerpania trybu określonego w przepisie art. 37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na powyższe skarżący nadesłali wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, podpisaną kopię skargi oraz 2 odpisy skargi. Jednocześnie nie wykazali, iż przed złożeniem skargi do Sądu wyczerpali tryb określony przepisem art. 37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2008r. Sąd, w osobie referendarza sądowego, przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 28 marca 2008r. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Ł. pełnomocnik złożył dokument poświadczający umocowanie do występowania w imieniu E. i T.W. przed tutejszym Sądem.
Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 9 maja 2008r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi poprzez wykazanie wyczerpania trybu określonego w art. 37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowe wezwanie pełnomocnik skarżących odebrał osobiście w dniu 19 maja 2008r. jednakże pozostawił wezwanie Sądu bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalność wniesienia skargi - art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Mówiąc o warunkach dopuszczalności skargi podnieść trzeba, iż zgodnie z art. 52 § 1 powołanej ustawy "skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy". Dotyczy to także skarg na bezczynność organów.
Wyjaśnić należy, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 przepisu art. 3 §2 p.p.s.a. Obejmuje ona zatem bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej (pkt 1 przywołanego przepisu) jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego (niż określone w pkt 1 - 3) aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie decyzji administracyjnej strona przed złożeniem skargi do Sądu w myśl przepisu art. 52 §1 p.p.s.a. musi wyczerpać wszystkie przysługujące w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia. Takim właśnie środkiem zaskarżenia jest uregulowane w przepisie art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm.) zażalenie na niezałatwienie sprawy, w terminie określonym w przepisie art. 35 i art. 36 Kpa, składane do organu wyższego stopnia. Złożenie takiego zażalenia będzie stanowiło wyczerpanie wszystkich przysługujących stronie środków odwoławczych i otworzy drogę postępowania sądowego (art. 52 §1 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić trzeba, iż aby prawnie dopuszczalne było wszczęcie postępowania sądowego skarżący przed złożeniem skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. winni wystąpić do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. jako organu wyższego stopnia. Sąd podejmując czynności zmierzające do ustalenia dopuszczalności przedmiotowej skargi wezwał skarżących a następnie wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżących do wykazania wyczerpania trybu określonego cytowanym przepisem art. 37 §1 Kpa. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi zarówno skarżący jak i ich pełnomocnik pozostawili wezwanie Sądu, w powyższym zakresie, bez odpowiedzi.
Niewyczerpanie przez stronę - przed wniesieniem skargi sądowej - środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi (postanowienie WSA z dnia 22 lutego 2005r., sygn.akt I SAB/Wa 176/04, publ. System Informacji Prawnej LEX, Lex Nr 165023).
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż wniesienie skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. było przedwczesne, z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
ar