Uzasadnienie
H. N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej bezczynność Powiatowego Lekarza Weterynarii w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącego Wydziału II z 30 marca 2021 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie podpisanej skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jednocześnie poinformowano skarżącą, że zarówno skarga złożona bezpośrednio do organu, jak i ta wniesiona za pośrednictwem sądu (obie z 2 marca 2021 r.), stanowiące załączniki do ePism zat.: "INFORMACJA" nie zostały opatrzone żadnym podpisem. Z zawartego w ww. wezwaniu pouczenia wynikało, że nieusunięcie braków skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem.
Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia stosowne wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącej 9 kwietnia 2021 r.
W ustawowym terminie skarżąca uiściła wpis sądowy oraz dwukrotnie nadesłała za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej pismo, do którego złączono dokument skargi bez opatrzenia jej podpisem elektronicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2325 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie natomiast do art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. § 2b p.p.s.a.).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie wyłącznie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. Należy przy tym zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca została zobowiązana do usunięcia braków skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżąca nie opatrzyła skargi wymaganym podpisem elektronicznym. Prawidłowo podpisane były wyłącznie pisma, do których skarga została załączona, jednak sama skarga nie została podpisana w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Niewłaściwe wykonanie nałożonego na skarżącą obowiązku skutkuje tym, że skardze nie można nadać dalszego biegu, a zatem podlega ona odrzuceniu.
Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.).
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia.
Natomiast o zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
MR