Uzasadnienie
II SAB/Łd 7/07
W dniu 9 lutego 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga B. K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. W skardze strona skarżąca wyjaśniła, iż w dniu [...] zwróciła się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z pismem o wyjaśnienie nieprawidłowości w realizacji inwestycji podziemnego przyłącza energetycznego przy ul. A. w Ł. Oświadczyła, iż do dnia złożenia skargi do Sądu nie otrzymała od organu odpowiedzi na powyższe pismo i wniosła o nakazanie organowi udzielenia odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż zarzuty strony są nieuzasadnione gdyż powołane przez skarżącą pismo adresowane było do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z kopią do wiadomości do Wojewódzkiego Inspektora, co nie zobowiązywało organu II instancji do jego rozpatrzenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 lutego 2007r. strona skarżąca został wezwana do uzupełnienia braków skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dowodów na wyczerpanie trybu określonego w art. 37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała pismo, w którym wyjaśniła, iż nie kierowała żadnego wystąpienia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora, ponieważ zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania, Wojewódzki Inspektor jest drugą instancją w stosunku do Powiatowego Inspektora, do którego kierowane było pismo pozostające bez odpowiedzi. Nadto podniosła, iż organem nadrzędnym nad Powiatowym Inspektorem jest Wojewódzki Inspektor, który mimo skierowania do niego pisma nie udzielił na nie odpowiedzi, ani też nie spowodował udzielenia odpowiedzi przez Powiatowego Inspektora. Zaznaczyła również, że o nieudzielaniu odpowiedzi przez Powiatowego Inspektora powiadomiła organ II instancji w piśmie z dnia [...], które również pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalność wniesienia skargi - art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie bowiem z art. 52 § 1 powołanej ustawy "skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy". Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć w tym przypadku sytuację, w której strona wpierw złoży zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa "na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia". Zażalenie takie wnosi się bezpośrednio do organu wyższego stopnia i jego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego tego organu. Dopiero po wyczerpaniu tej drogi strona może złożyć skargę do Sądu, ponieważ jedynie wówczas wyczerpie wszelkie przysługujące jej w postępowaniu środki zaskarżenia i wypełni uregulowanie zawarte w art. 52 § 1.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż w aktach administracyjnych znajduje się pismo kierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które wpłynęło do organu w dniu [...]. Jak wynika z przedmiotowego pisma, skarżąca zwracała się wcześniej do Powiatowego Inspektora a obecnie zwraca się o podjęcie działań do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Jednocześnie jednak brak w aktach odpowiedzi na powyższe pismo, jak również brak pisma, którego forma wskazywałaby, iż jest to zażalenia strony skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie skierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jako organu wyższego stopnia nad Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Wobec braku takiego zażalenia złożenie skargi do Sądu było przedwczesne, oznacza to, iż strona dopiero po wyczerpaniu określonego powyżej trybu postępowania może wnieść skargę, która przy zachowaniu wszystkich wymogów formalnych spowoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego.
W myśl ugruntowanego orzecznictwa sądowego warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa, niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem – por. postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r., IV SAB 31/97, OSP 1998/10/185.
Wyczerpanie środków zaskarżenia zachodzi zarówno wtedy, gdy wnioskodawca przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa, wymagane w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu decyzji, jak i wtedy, gdy wnioskodawca wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, co jest wymagane przy bezczynności organu w zakresie czynności materialno-technicznych – wyrok WSA w Opolu z dnia 27 maja 2004r., II SAB/Op 1/04, ONSAiWSA 2005/2/33.
Wobec powyższego należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić skargę.