Uzasadnienie
J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie budowy przyłącza energetycznego na działkach o nr 242/1 i 242/4 w B., przy ul. A 92.
Skarżący wskazał, iż pismem z dnia 8 kwietnia 2010r, zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o wykonaniu przyłącza energetycznego przez właścicieli sąsiedniej nieruchomości E. i T., małżonków K. z naruszeniem nieruchomości skarżącego tj. działki nr 243, zaś Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, po 4 miesiącach, umorzył postępowanie decyzją z dnia [...], nr [...]. Wskazana decyzja została uchylona decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nr [...] z dnia [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji, który dopiero po ponad roku umorzył postępowanie decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymaną w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ze względu na fakt, iż przedmiotowe przyłącze energetyczne w żaden sposób nie narusza nieruchomości skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż ze względu na wniosek skarżącego w dniu 19 kwietnia 2010r. dokonano kontroli na działce E. i T. K., ustalając, iż przyłącze energetyczne zostało wykonane zgodnie z art. 29 a) Prawa budowlanego, przez gestora sieci - A. Następnie pismem z dnia [...] znak [...] udzielono skarżącemu odpowiedzi, iż wykonane przyłącze nie narusza przepisów Prawa budowlanego i tym samym brak jest podstaw do wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego, a ewentualne naruszenie stanu posiadania może być przedmiotem powództwa cywilnego wniesionego do sądu powszechnego.
W dalszej kolejności w dniu 10 czerwca 2010r. J. C. złożył wniosek o wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia robót budowlanych na terenie jego nieruchomości przez E. i T. małż. K. z synem R. K..
Pismem z dnia 15 czerwca 2010r. strony zostały zawiadomione o wszczęciu, na żądanie J. C., postępowania w sprawie wykonania przyłącza energetycznego na posesji przy ul. A 92 w B., po czym w dniu 25 czerwca 2010r. na terenie wskazanej nieruchomości przeprowadzone zostały oględziny, które potwierdziły wcześniejsze ustalenia organu. Ustalono, że wykonane przyłącze zostało zinwentaryzowane i naniesione na mapę zasadniczą, a wobec niestwierdzenia naruszenia przepisów Prawa budowlanego, postępowanie zostało umorzone decyzją nr [...] z dnia [...], która została uchylona przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania J. C., decyzją z dnia [...], nr [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
W trakcie ponownego postępowania materiał dowodowy został uzupełniony o kserokopię szkicu inwentaryzacji i inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przyłącza energetycznego, kopię mapy zasadniczej z przedmiotowym przyłączem, kserokopię protokołu nr [...] z dnia [...], odbioru technicznego robót i przyjęcia do eksploatacji przedmiotowego przyłącza. Do akt sprawy załączono również kserokopię inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przyłączami, wybudowanego na działce nr 242/3.
Organ wskazał, iż wobec legalności i prawidłowości wykonania robót budowlanych, polegających na wybudowaniu przyłącza energetycznego na działkach nr 242/1 i 242/4 przy ul. A 92 w B., decyzją nr [...] z dnia [...] ponownie umorzono przedmiotowe postępowanie, zaś decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. dnia [...], nr [...], którą J. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] J. C. oświadczył, iż nie dysponuje dowodem nadania zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie budowy spornego przyłącza energetycznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).
Z kolei w myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu administracji publicznej w granicach, w jakich przysługuje skarga do sądu administracyjnego, tj. na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności należy jednak wyjaśnić, iż stosownie do art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2013r. został wezwany do nadesłania dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpił z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 § 1 k.p.a., jednakże nie nadesłał żadnego dowodu, potwierdzającego złożenie przezeń takowego zażalenia. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] J. C. oświadczył, iż nie dysponuje dowodem nadania zażalenia na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w sprawie budowy spornego przyłącza energetycznego.
Skoro zatem przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący nie wystąpił do organu wyższego z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania, o czym mowa w art. 37 k.p.a. to oznacza, iż nie wyczerpał trybu określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a., a to z kolei czyni skargę niedopuszczalną w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3, w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.bł.