Uzasadnienie
H.N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Zarządzeniem sędziego z 21 kwietnia 2021 r. skarżąca została wezwana do podpisania kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym załącznika do pisma z 23 marca 2021 r. pt.: "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi" jednocześnie wyjaśniając jej, że podpisem elektronicznym zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie z 23 marca 2021 r. pt.: "Zawiadomienie o wniesieniu skargi do WSA", a nie dokument pt.: "Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi", stanowiącym załącznik do pisma z 11 marca 2021 r. Natomiast w myśl art. 46 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zasady podpisywania pism wnoszonych w formie dokumentów elektronicznych dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi..
Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia stosowne wezwanie do usunięcia braków skargi zostało doręczone skarżącej 22 kwietnia 2021 r., jednak pozostało ono bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2325 ze zm.) - w skrócie: "p.p.s.a." – skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie natomiast do art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. § 2b p.p.s.a.).
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie wyłącznie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. Należy przy tym zwrócić uwagę, że ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Niedochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca została zobowiązana do usunięcia braków skargi, jednakże pomimo informacji o skutkach niewywiązania z ww. obowiązku w ustawowym terminie i związanym z tym rygorem odrzucenia skargi, skarżąca nie opatrzyła skargi wymaganym podpisem elektronicznym. Prawidłowo podpisane było wyłącznie pismo, do którego skarga została załączona, jednak sama skarga nie została podpisana w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. Niewłaściwe wykonanie nałożonego na skarżącą obowiązku skutkuje tym, że skardze nie można nadać dalszego biegu, a zatem podlega ona odrzuceniu.
Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 p.p.s.a.).
Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 postanowienia.
Natomiast o zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. dc