Uzasadnienie
W dniu 20 listopada 2003 r. M. O. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie nierozpoznania wniosku zgłoszonego w trybie art. 127 § 3 kpa w sprawie odmowy przyznania uprawnień dla wdowy po kombatancie. W uzasadnieniu podała, iż organ decyzją z dnia [...], Nr [...] odmówił przyznania uprawnień kombatanckich przysługujących wdowie pozostałej po kombatancie. W dniu 29 maja 2003 r. nadała ona listem poleconym środek odwoławczy od tej decyzji i do dnia wniesienia skargi nie otrzymała żadnej decyzji.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, gdyż w wyniku wydania merytorycznej decyzji z dnia [...], Nr [...] organ zlikwidował bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z regulacją art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie Sądu przy skardze na bezczynność polega, więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Jak wskazał Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wydając merytoryczną decyzję z dnia [...] zlikwidował bezczynność. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie orzeczenia obligującego organ do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne, bowiem organ nie pozostaje w bezczynności, a tym samym postępowanie sadowe stało się bezprzedmiotowe.
Wobec czego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.