Uzasadnienie
A Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w zakresie złożonego przez skarżącą Spółkę wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo – handlowo – usługowego wraz z infrastrukturą techniczną i drogową na działkach nr [...] i [...], zlokalizowanych przy ul. A 13 w Łi.
Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2011 roku, doręczonym w dniu 29 listopada 2011 roku, skarżąca Spółka została wezwana do wykazania, iż przed złożeniem skargi wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., składając do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiotowej sprawie.
W odpowiedzi na owo wezwanie strona skarżąca nadesłała odpisy następujących pism:
- - wniosku o wznowienie postępowania z dnia 1 września 2010 roku, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...];
- - wniosku z dnia 27 października 2010 roku o ponowne rozpoznanie wniosku w trybie art. 152 k.p.a. i zmianę postanowienia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania w/w decyzji nr [...];
- - wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr S.K.O. [...];
- - skargi do WSA w Łodzi będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a, przesłanką dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia. Wskazany przepis stanowi, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność w wydaniu decyzji lub postanowienia w postępowaniu administracyjnym o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy skarżący przed wniesieniem skargi skorzysta ze środka przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Przepis ten, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 roku, Nr 6, poz. 18), a obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 roku i znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca Spółka wnosząc zatem przedmiotową skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. winna spełnić wymóg przewidziany art. 37 § 1 K.p.a., polegający na wezwaniu tegoż organu do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie odpowiadając na wezwanie do wskazania czy przed wniesieniem skargi strona skarżąca zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z takim wezwaniem, strona skarżąca nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi wyczerpany został tryb postępowania określony w/w przepisem, bowiem żadne z nadesłanych pism wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa nie jest.
W konsekwencji stwierdzić należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżąca Spółka nie spełniła wymogu przewidzianego art. 37 § 1 K.p.a., a skargę wniesioną z pominięciem powyższego trybu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, należało odrzucić jako niedopuszczalną.
O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. m.o.