Uzasadnienie
K. W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi skargę na bezczynność Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie nierozpoznania wniosku zgłoszonego w trybie art. 127 § 3 kpa w sprawie pozbawienia męża skarżącej uprawnień kombatanckich.
W piśmie z dnia 26 lipca 2004 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania, ponieważ dnia 26 lipca 2004 r. wydał decyzję o zachowaniu uprawnień kombatanckich (k. 34 akt).
Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II skarżąca – K. W. została wezwana do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy wobec wydania decyzji nadal podtrzymuje skargę. W wykonaniu zarządzenia skarżąca złożyła pismo datowane na dzień 10 września 2004 r., w którym wyraziła ona swoje niezadowolenie z prowadzonego przez organ postępowania (k. 41 akt).
Zarządzeniem Sędziego z dnia 5 października 2004 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych został wezwany do doręczenia decyzji z dnia [...] w sprawie K. W. dotyczącej uprawnień przysługujących wdowie pozostałej po kombatancie wraz z potwierdzeniem doręczenia skarżącej powyższej decyzji. W wykonaniu zarządzenia strona przeciwna przesłała uwierzytelnioną kserokopię decyzji wraz z kserokopią wykazu z książki nadawczej potwierdzającej wysłanie decyzji do strony (k. 45-49 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawie, w której organ powinien wydać decyzję administracyjną, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej. Działanie
Sądu przy skardze na bezczynność polega, więc na zobligowaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności.
Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe.
Jak wynika z dokumentów załączonych do akt sądowych, Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...], Nr [...] przyznał K. W. uprawnienia wdowy po kombatancie. Decyzja powyższa została doręczona skarżącej listem poleconym nadanym w dniu 27 lipca 2004 r. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, wydanie orzeczenia obligującego organ do rozstrzygnięcia sprawy stało się zbędne, bowiem organ nie pozostaje w bezczynności, a tym samym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Wobec czego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.