Uzasadnienie
E. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - w formie dokumentu elektronicznego - skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach w sprawie kontroli instalacji wentylacji i kanalizacji.
Skarga stanowiła załącznik do wniesionego w formie dokumentu elektronicznego, opatrzonego podpisem skarżącej, pisma z dnia 28 maja 2022 r. i nie została podpisana przez skarżącą kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2022 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, alternatywnie poprzez:
- a) podpisanie skargi, czyli pisma z dnia 28 maja 2022 r., będącego załącznikiem do ePisma z dnia 28 maja 2022r. zatytułowanego: "SKARGA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA PRZEWLEKŁE PROWADZENIE POSTĘPOWANIA", bądź
- b) nadesłanie ww. skargi w formie tradycyjnej opatrzonej podpisem odręcznym. Jednocześnie zostało wyjaśnione skarżącej, że podpisem elektronicznym zostało opatrzone jedynie pismo przewodnie skarżącej, a nie skarga datowana na dzień 28 maja 2022 r., stanowiąca załącznik do tego pisma oraz pouczono skarżącą o treści art. 46 § 2a i § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), zwanej p.p.s.a.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 sierpnia 2022 r. W zakreślony w wezwaniu terminie skarżąca przy piśmie z dnia 22 sierpnia 2022 r. – przesłanym w formie dokumentu elektronicznego – przesłała kserokopię podpisanej odręcznie skargi, ale skarga ta stanowiąca załącznik do ww. ePisma nie została podpisana przez skarżącą kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie – przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Wobec kategorycznego brzmienia art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że wyłączne opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, czyli w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. W przepisie art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Nadmienić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, który Sąd w pełni podziela, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (por. uchwała NSA z dnia 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21, ONSAiWSA 2022, nr 1, poz. 2).
W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi stanowiącej załącznik do ePisma z dnia 28 maja 2022r., poprzez jej podpisanie lub nadesłanie jej w formie tradycyjnej opatrzonej podpisem odręcznym. Skarżąca przesłała skan podpisanej odręcznie skargi, ale jako załącznik do pisma elektronicznego i załącznik ten nie został podpisany zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a. Przesłanie w załączeniu skanu podpisanej odręcznie skargi wymagało podpisania tego załącznika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarżąca mogła również skorzystać z możliwości przesłania skargi przez operatora pocztowego, jednak tego nie uczyniła.
Wobec tego, że brak formalny skargi (brak podpisu złożonego w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a.) nie został usunięty w wyznaczonym terminie, Sąd był zobligowany do jej odrzucenia stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie zaś skargi wyłącza możliwość merytorycznego zbadania zasadności zarzutów w niej podniesionych.
Wobec tego, że skarżąca uiściła wpis od skargi, wpis ten – z uwagi na odrzucenie skargi – podlega zwrotowi. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w zw. z art. 46 § 2a p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.
a.bł.