Uzasadnienie
II SAB/Łd 8/04
J.T. złożyła do Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie skargi na działalności A w Ł. w zakresie wydania zezwolenia na przyłączenie się, korzystanie z sieci wodociągowej na posesji położonej w Ł. przy ul. a 20 A. W uzasadnieniu skargi J.T. wskazała, iż w dniu 9 lutego 2004 r. została poinformowana przez Przewodniczącego Rady Miasta Ł. o przekazaniu jej skargi do Prezydenta Miasta Ł.. Skarżąca wskazała, iż "skarga dotyczyła wydania przez A w Ł. decyzji niezgodnej z prawem dla T.P. - współwłaściciela nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 20 A." J.T. podkreśliła, iż w jej ocenie A w Ł. wydał decyzję niezgodną z prawem. Wskazała, iż potwierdzenie przez Prezydenta Miasta Ł. faktu wydania przez A w Ł. decyzji niezgodnej z prawem ma dla niej duże znaczenie, gdyż prowadzi ona czynności związane z porządkowaniem stanu prawnego posesji A 20 A. Skarżąca podkreśliła, iż do chwili obecnej nie otrzymała odpowiedzi Prezydenta Miasta Ł. w przedmiotowej sprawie.
J.T. podniosła, iż bezczynność Prezydenta "odbiera jako zatajanie prawdy przez wysokiego urzędnika w świetle zgromadzonych dokumentów i opinii prawnej Urzędu Miasta Ł. Wskazała, "iż kilkakrotnie występowała do Prezydenta Miasta Ł. z prośbą o zajęcie stanowiska w powyższej sprawie i pomimo upływu przewidzianego w kodeksie postępowania administracyjnego 30- dniowego terminu przewidzianego na dokonanie ww. czynności przez organ administracji, nie uzyskała odpowiedzi na swoje pismo.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wskazano, iż począwszy od pierwszego wystąpienia do A Sp. z.o.o w Ł. z dnia 24 listopada 2000 r. - Zakład udzielał J.T. szczegółowych i wyczerpujących wyjaśnień oraz wskazówek dotyczących postępowania dla zmiany istniejącego, a kwestionowanego przez skarżącą stanu. Podkreślono, iż na liczne pisma kierowane przez nią i jej pełnomocników udzielane były w najkrótszych możliwych terminach, mimo iż nie wnosiły niczego nowego do sprawy i w ogromnej większości dotyczyły zatargów między współwłaścicielami posesji, których rozstrzyganie nie leży w kompetencjach ZWIK Sp. z o.o. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano ponadto, iż wielokrotnie również udzielane były J.T. wyjaśnienia na pytania powtarzane w większości pism, na które zdaniem skarżącej – nie uzyskała ona zadawalającej odpowiedzi. Wskazano ponownie, iż umowę na dostawę wody zawarto z D.P. w roku 1988. Nastąpiło to po złożeniu przez D.P. oświadczenia, że jest ona właścicielką nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 20 A. Dostawca (ówczesne Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Okręgu [...] z siedzibą w Ł.) nie miał podstaw do odmowy zawarcia umowy.
Zawarcie umowy z D.P. nie było przez J.T. kwestionowane aż do roku 2003. Wystawanie faktur na D.P. jest oczywistą konsekwencją zawartej i nierozwiązanej dotychczas umowy między ww. wymienioną a ZWiK Sp.z.o.o. W odpowiedzi na skargę wskazano, iż dążąc do ostatecznego załatwienia spraw związanych z umową o zaopatrzenie w wodę poinformowano, że zwrócone przez J.T. przy piśmie z dnia 19 grudnia 2003 r. egzemplarze umowy przesłano do T.P. celem podpisania w imieniu wszystkich współwłaścicieli posesji przy ul. A 20 A, w oparciu o oświadczenie skarżącej, iż wyraża ona zgodę na reprezentowanie przez Pana P. wszystkich współwłaścicieli.
Jednocześnie z dniem 31 marca 2004 r. – po okresie wypowiedzenia pismem FS/U/5300/03 z dnia 12 grudnia 2003 r. – uległa rozwiązaniu umowa z D.P. Zawiadomiono też J.T., iż T.P. nie zgłosił dotychczas do ZWiK Sp. z o.o. w żadnej formie zgody na podpisanie umowy, mimo że w dniu 20 października 2003 r. przesłano mu ją do podpisu. W przypadku nie podpisania umowy może dojść po dniu 31 marca 2004 r. do braku jakiejkolwiek umowy między ZWiK Sp. z o.o. a mieszkańcami posesji, co będzie skutkować odcięciem zaopatrzenia w wodę posesji przy ul. A 20 A. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność administracji publicznej w odniesieniu do wydania decyzji administracyjnych, postanowień należących do zakresu kognicji tych sądów wydanych zarówno w postępowaniu administracyjnym, jaki i postępowaniu egzekucyjnym oraz w sprawach innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Złożona przez skarżącą skarga nie mieści się w żadnej z tych kategorii spraw. Jej przedmiotem jest bowiem bezczynność Prezydenta Miasta Ł. polegająca na nieudzieleniu odpowiedzi na skargę złożoną w trybie przepisów działu VIII k.p.a., a dotyczącą działalności A Sp. z o.o. w Ł. W wyroku z dnia 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99 Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, a pogląd ten podziela skład orzekający w niniejszej sprawie, iż ocena prawidłowości postępowania skargowego prowadzonego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. "Skargi i wnioski" nie podlega kognicji sądownictwa administracyjnego.
Kognicji tej nie podlega także ocena, czy organ prowadzący postępowanie skargowe załatwił skargę w zakreślonym w przepisach k.p.a. terminie, to znaczy czy w terminie udzielił odpowiedzi na tą skargę. Dodać należy, iż stosownie do art. 229 pkt 3 k.p.a. adresatem skargi składanej w trybie przepisów o skargach i wnioskach na działalność zarówno prezydenta miasta, jak i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy, czyli w odniesieniu do Ł. – Rada Miejska w Ł. Zarówno kwestia przyłączenia do sieci wodno-kanalizacyjnej, jak i spory pomiędzy właścicielami nieruchomości, co do zasad i warunków rozliczeń z tego tytułu należą do właściwości sądów powszechnych.
Mając na uwadze podniesione wyżej względy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 lit. "a" tej samej ustawy.