Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 lutego 2017 r., które wpłynęło do organu w dniu 6 marca 2017 r., Fundacja A z siedzibą w W. – reprezentowana przez radcę prawnego A.Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wójta Gminy B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 27 stycznia 2017 r. Według strony skarżącej organ naruszył art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z, art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudzielenie odpowiedzi na złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a konsekwencji nieudzielenie wnioskowanej informacji publicznej oraz niepodjęcie innych przewidzianych prawem czynności.
Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o: pkt 1 - stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego; pkt 2 - zobowiązanie organu do załatwienia wniosku skarżącego w terminie czternastu dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; pkt 3 - uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; pkt 4 - wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500mzłotych; pkt 5 - rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; pkt 6 - zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oraz kwoty uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Odpowiadając na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ wyjaśnił, że w dniu 6 marca 2017 r. na adres Wójta Gminy B. wpłynęła skarga Fundacji A z/s w W na bezczynność Wójta w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Dopiero z treści skargi organ dowiedział się o treści wniosku skarżącego w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wbrew twierdzeniom skarżącego do dnia 27 stycznia 2017 r., ani też w każdym następnym dniu do dnia 6 marca 2017 r. wniosek o udostępnienie informacji publicznej Fundacji A nie wypłynął na adres Wójta Gminy w żadnej formie. Korespondencja na adres Wójta Gminy B. i adres Urzędu Gminy B. w formie papierowej (w tym faxy) i elektronicznej kierowana jest do Elektronicznego Systemu Obiegu Dokumentów. W dniu 27 stycznia 2017 r., jak i w dniach następnych w elektronicznym systemie obiegu dokumentów Urzędu Gminy w B. nie odnotowano wpływu wniosku skarżącej Fundacji o udzielenie informacji publicznej, czego dowodem jest wydruk z systemu ESOD z dnia 27 stycznia 2017 r.
Jednocześnie organ po zapoznaniu się z treścią wniosku skarżącej Fundacji, na wskazany przez Fundację adres mailowy udzielił odpowiedzi na wniosek w zakresie pkt 1, 2 i 3 (dowód: treść odpowiedzi - wydruk z poczty elektronicznej Urzędu Gminy w B. w aktach sprawy). Pismem z dnia 15 marca 2017 r. Fundacja i jej pełnomocnik poinformowani zostali również, że w stosunku do pozostałej części wniosku o udostępnienie informacji publicznej wszczęto postępowanie administracyjne, które zostanie zakończone w dniu 4 kwietnia 2017 r.
W dniu 25 kwietnia 2017 r. organ nadesłał do tutejszego sądu pismo procesowe wraz z decyzją Wójta Gminy B. z dnia [...] nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie umów o pracę dotyczących urzędników (funkcjonariuszy publicznych) zatrudnionych w Urzędzie Gminy w B. oraz w części dotyczącej imion i nazwisk pracowników samorządowych zatrudnionych w Urzędzie Gminy w B., którzy w roku 2015 i 2016 otrzymali nagrody za osiągnięcia w pracy lub z innych tytułów. Ponadto załączono zwrotne pokwitowanie odbioru decyzji przez stronę skarżącą, wykaz pracowników, którzy w 2015 i 2016 otrzymali nagrody m.in. z okazji "Dnia samorządowca"; pracownika socjalnego wraz z wydrukiem emaila.
Jednocześnie w tym samym dniu do akt sądowych wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej informujące o cofnięciu skargi wraz z wnioskiem o zwrot uiszczonego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu.
Według art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W ocenie sądu brak jest podstaw do twierdzenia, że cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższe na względzie sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.tp.