Uzasadnienie
II SAB/Łd 86/12
Uzasadnienie
M.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Burmistrza Miasta O. w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zasiłku rodzinnego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 12 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do wykazania wyczerpania trybu określonego w przepisie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, tj. nadesłania dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wystąpił on do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący przedstawił kopię potwierdzenia wniesienia skargi do Kancelarii Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, kopię protokołu z posiedzenia przed Sądem Rejonowym oraz kopię decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie w trybie administracyjnym nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia.
Bezczynność organu administracji publicznej jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej, jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego, niż określone w pkt 1 - 3, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie rozstrzygnięcia, stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga podlega odrzuceniu, albowiem M.M. nie wyczerpał trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W wykonaniu wezwania tut. Sądu nadesłał bowiem jedynie kopie dokumentów, które co prawda w sposób pośredni odnoszą się do Burmistrza Miasta O., lecz nie pozostają w jakimkolwiek związku z przedmiotem skargi na bezczynność, tj. kwestią wydania decyzji dotyczącej zasiłku rodzinnego.
Reasumując, należy stwierdzić, iż skoro wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego jest warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, to niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, który musi skutkować jej odrzuceniem.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG