Uzasadnienie
E. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej ustalenia odszkodowania za nieruchomość.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 marca 2017r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, do złożenia dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz do złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierające powyższe wezwania została doręczona pełnomocnikowi skarżącej z dniem 4 kwietnia 2017r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zarówno w przypadku bezczynności organu administracji publicznej, jak i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, takim środkiem jest wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.
Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm.), dalej powoływanej jako "K.p.a.". Zażalenie to należy złożyć do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wnosząc skargę na bezczynność organu administracji, do strony skarżącej należy wykazanie, że skorzystała z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a.
Zgodnie zaś z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, iż skarga winna zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.).
Z kolei art. 49 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Jednocześnie należy wyjaśnić, że warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie wezwanie do złożenia dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 kwietnia 2017r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Termin do uzupełnienia powyższych braków upłynął bezskutecznie z dniem 11 kwietnia 2017r.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
JK