Uzasadnienie
W dniu 13 czerwca 2014 roku A. K. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia organowi akt oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 18 lipca 2014 roku skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę, bowiem organ w całości uznał złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona skarżąca może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.").
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 P.p.s.a.
Sąd uznał cofnięcie skargi w sprawie za dopuszczalne. Dostrzec wypada, iż wśród dokumentów załączonych do akt administracyjnych znajduje się pismo organu datowane na dzień 24 czerwca 2014 roku, w którym poinformowano skarżącą, iż część wnioskowanej przez nią informacji zostanie jej udostępniona w terminie do dnia 25 lipca 2014 roku. W oświadczeniu o cofnięciu skargi strona wskazała, iż organ w całości uznał jej skargę na bezczynność. W tej sytuacji - wobec udostępnienia A. K. wnioskowanej informacji publicznej - sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, a postępowanie sądowe za bezprzedmiotowe.
W tym stanie postępowanie sądowe na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podlega umorzeniu. O zwrocie wpisu od skargi sąd postanowił w punkcie drugim na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
LS