Uzasadnienie
II SAB/Łd 97/11
Uzasadnienie
B.H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie podjęcia działań mających na celu wypłatę świadczeń rodzinnych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 15 grudnia 2011 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków skargi poprzez wykazanie wyczerpania trybu określonego w przepisie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, że skargi na bezczynność składała do komórek funkcjonalnych Urzędu Marszałkowskiego, któremu podlega Regionalne Centrum Polityki Społecznej w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie w trybie administracyjnym nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powyższe oznacza, iż warunkiem przesądzającym o skutecznym złożeniu skargi do Sądu jest wyczerpanie wszystkich możliwych, służących stronie środków zaskarżenia.
Bezczynność organu administracji publicznej jest w określonych przypadkach objęta kontrolą sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Zatem kontrolą sądu administracyjnego objęta jest bezczynność organów w sprawach, w których organ powinien orzec w drodze decyzji administracyjnej, jak również w sprawach, w których jest zobowiązany do podjęcia innego, niż określone w pkt 1 - 3, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przypadku bezczynności organu w sprawie, w której organ pomimo obowiązku nie wydał w określonym terminie rozstrzygnięcia stronie służy, zgodnie z art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego zażalenie do organu wyższego stopnia. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga podlega odrzuceniu, albowiem B.H. nie wyczerpała trybu, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Fakt ten znajduje potwierdzenie zarówno w oświadczeniu skarżącej, jak i w treści znajdującej się w aktach administracyjnych korespondencji, kierowanej przez skarżącą do Sejmiku Województwa [...], [...] Urzędu Wojewódzkiego czy Dyrektora Regionalnego Centrum Polityki Społecznej w Ł. Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, iż organem wyższego stopnia, o którym mowa w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie bezczynności Marszałka Województwa [...] jest, jak wynika z art. 17 pkt 1 w zw. z art. 5 § 2 pkt 6 kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. Reasumując, należy stwierdzić, iż skoro wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego jest warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego, to niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, który musi skutkować jej odrzuceniem.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
AG