Uzasadnienie
II SAB/Łd 98/20
T.A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., pismo zatytułowane "Odwołanie". Z treści niniejszego pisma wynikało, że jest to skarga na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie przyznania świadczenia "Dobry start".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego i zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wezwaniem z 3 grudnia 2020 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu 7 grudnia 2020 roku (w trybie doręczenia zastępczego dorosłemu domownikowi), o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru.
Skarżący nie wykonał powyższego wezwania, pomimo upływu zakreślonego w nim terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.]. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej i obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a.).
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że bezczynność zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności z zakresu administracji publicznej.
Z treści skargi złożonej w niniejszej sprawie można wnosić, że skarżący oczekuje od organu podjęcia działań w przedmiocie wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie przyznania mu świadczenia "Dobry start".
W zakresie dopuszczalności przedmiotowej skargi wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Jak stanowi art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak ponaglenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Natomiast stosownie do treści art. 37 § 3 ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność, organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprowadza się do tego, że strona skarżąca obowiązana jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania trybu przewidzianego w art. 37 § 1 - 3 k.p.a., tzn. winna wnieść uzasadnione ponaglenie do właściwego organu administracji publicznej.
Powyższe oznacza, iż w rozpoznawanej sprawie, przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Ł., skarżący -stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 1 i § 3 pkt 1 - winien wnieść ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, którym zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a. jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. Dla skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu konieczne było zatem, przed wniesieniem skargi, wniesienie ponaglenia. Z akt administracyjnych nie wynika natomiast, aby ponaglenie takie skarżący złożył, zaś na wezwanie Sądu nie nadesłał dowodu wniesienia ponaglenia. Oznacza to, że nie dochował warunku formalnego wniesienia skargi na bezczynność Prezydenta Miasta Ł., co w efekcie czyni wniesioną przez niego skargę niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.
dc