Uzasadnienie
W pierwszej kolejności należy wskazać, że od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ustawy). Skarżąca, wnosząc skargę nie uiściła należnego wpisu. Wobec tego zarządzeniem przewodniczącego z dnia 20 marca 2017 r. została - w trybie art. 220 § 1 powyższej ustawy - wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia – w terminie siedmiu dni – pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wobec tego w niniejszej sprawie skarżąca została wezwana także do podpisania skargi. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w szczególności brak podpisu strony skarżącej (art. 46 § 1 pkt 4 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.).
Ponadto w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5 tego przepisu) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej w administracyjnym toku instancji. Zgodnie bowiem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (§ 2). Środkiem zaskarżenia, który przysługuje stronie w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36 lub w razie przewlekłego prowadzenie postępowania, jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.).
Z treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że wyczerpanie przez stronę środków zaskarżenia musi poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego, aby skarga taka była dopuszczalna.
W niniejszej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji. Wobec tego także w tym przedmiocie została wezwana o przesłanie ww. zażalenia.
Do dokonania powyższych czynności zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania wraz z pouczeniem zostały doręczone skarżącej w dniu 12 kwietnia 2017 r. Mimo upływu terminu określonego w wezwaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r., skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, nie podpisała jej, jak i nie przesłała zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a.
Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.