Uzasadnienie
J. M. wniósł w dniu [...] listopada 2021r. (data wpływu) za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wójta Gminy.
W uzasadnieniu wyjaśnił, że w dniu [...] października 2021 r. drogą elektroniczną zwrócił się do Wójta Gminy o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przesłania lub udostępnienia elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla ulicy [...] w miejscowości T.. Ustawowy (14-dniowy) termin załatwienia wniosku upłynął [...] października 2021r., mimo to wniosek do dnia wniesienia skargi nie został załatwiony w żaden sposób.
W odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy podniósł, że wniosek skarżącego do organu wpłynął w dniu [...] października 2021r. W piśmie z [...] października 2021r. wyjaśniono skarżącemu, że Gmina D. jest gminą wiejską nie posiadającą ulic, tylko miejscowości (sołectwa). Przez teren miejscowości T. przebiegają trzy drogi gminne, dla których w 2013r. zostały opracowane projekty stałej organizacji ruchu i wymienione zostały te drogi wraz z ich numerami. W związku z powyższym zwrócono się do skarżącego o wskazanie numeru i nazwy drogi, której dotyczył wniosek z informacją, że wobec nieokreślenia trybu, w jakim zwracał się we wniosku, pismo nie zostało uznane jako wniosek składany w trybie ustawy o udostępnieniu informacji publicznej.
Następnie w dniu [...] listopada 2021 r. do organu wpłynęła skierowana do Sądu, skarga na bezczynność. Z kolei w odpowiedzi na pismo z [...] października 2021r. skarżący w piśmie z [...] listopada 2021r. wskazał numer drogi, której dotyczył wniosek, dlatego w tym samym dniu, tj. [...] listopada 2021r. przesłano skarżącemu skany projektu stałej organizacji ruchu dla wskazanej drogi gminnej. W konsekwencji organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r., poz.329), dalej jako "p.p.s.a.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sprawa została rozpoznana w trybie uproszonym na posiedzeniu niejawnym podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego artykułu, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak, w sytuacji gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Celem skargi na bezczynność organu jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności takiej skargi Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176, ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.". Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy, przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek.
Bezspornie Wójt Gminy jako organ władzy publicznej jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, zaś objęte wnioskiem skarżącego informacje stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 i u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
W świetle powyższego, Wójt Gminy powinien był załatwić przedmiotowy wniosek w trybie i terminie przewidzianym w u.d.i.p. Stosownie do przepisów tej ustawy - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) (...) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób w formie określonych we wniosku.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Wójt Gminy uwzględnił wniosek skarżącego i udostępnił mu żądaną informację, jednak nastąpiło to z opóźnieniem i już po skierowaniu do Sądu skargi na bezczynność.
W tej sytuacji, wobec ustania bezczynności na dzień rozpatrywania skargi, należało umorzyć postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku - stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a
Podjęcie przez organ stosownego działania w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi na bezczynność nie zwalniało jednak Sądu z obowiązku rozpoznania skargi w zakresie stwierdzenia bezczynności oraz tego, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, Wójt Gminy dopuścił się bezczynności, ponieważ o sprecyzowanie wniosku zwrócił się do skarżącego dopiero w piśmie [...] października 2021r., przy czym organ nie wykazał, kiedy pismo to zostało wysłane do skarżącego. Nie ulega jednak wątpliwości, że mogło mieć to miejsce najwcześniej tego dnia, tj. [...] października 2021r., a więc już po upływie ustawowych 14 dni od otrzymania wniosku (co nastąpiło [...] października 2021r.).
Zdaniem Sądu, ze względu na niewielkie opóźnienie, bezczynność organu nie może być zakwalifikowana jako rażąca, zwłaszcza, że organ wzywał skarżącego do sprecyzowania żądania, a następnie udostępnił informację.
W związku ze stwierdzeniem bezczynności, zasadny okazał się natomiast wniosek skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania (wpisu od skargi) stosownie do art. 200 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.