Uzasadnienie
W dniu 4 lipca 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga T. W. (dalej także jako "skarżąca") z dnia 22 maja 2023 r., której przedmiot oznaczono jako niewykonanie przez Wójta Gminy Niemce decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 września 2020 r. nr SKO.41/3639/OS/2022 w przedmiocie przyznania usług opiekuńczych oraz decyzji Wójta Gminy Niemce z dnia 16 listopada 2022 r. nr OPS.4523.770.2022 w przedmiocie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych.
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2023 r. Przewodniczący Wydziału zakwalifikował powyższe pismo jako dwie skargi na bezczynność Wójta Gminy Niemce. Pierwsza z wyodrębnionych skarg (objęta niniejszym postępowaniem), została zakwalifikowana jako skarga na bezczynność Wójta Gminy Niemce polegającą na niewykonaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 września 2020 r. w przedmiocie usług opiekuńczych. Do odrębnego postępowania prowadzonego pod sygnaturą II SAB/Lu 105/23 wyodrębniono natomiast skargę na bezczynność Wójta Gminy Niemce polegającą na niewykonaniu decyzji z dnia 16 listopada 2022 r. w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako "p.p.s.a.") wynika, że sąd zobowiązany jest odrzucić skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżąca wniosła bowiem już wcześniej (pismem z dnia 2 lutego 2023 r.) skargę na niewykonanie obowiązku świadczenia usług opiekuńczych przyznanych jej z mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 września 2020 r. nr 41/3639/OS/2022. Skarga ta również została zakwalifikowana jako skarga na bezczynność i zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Lu 37/23. Zapadłym w tej sprawie wyrokiem z dnia 17 maja 2023 r. Sąd oddalił skargę. Wyrok ten nie jest jednak prawomocny, a więc nadal zachodzi stan zawisłości sprawy uniemożliwiający ponowne wniesienie skargi w tym samym przedmiocie.
Należy przy tym podkreślić, że o braku tożsamości niniejszej sprawy ze sprawą prowadzoną pod sygnaturą akt II SAB/Lu 37/23, nie może świadczyć okoliczność, iż skarżąca sformułowany w skargach procedowanych w tych sprawach zarzut bezczynności, odniosła do różnych okresów przypadających na okres świadczeniowy objęty ww. decyzją Kolegium z dnia 5 września 2020 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 września 2023 r. sygn. akt I OZ 392/23 (oddalającym zażalenie skarżącej na zapadłe w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy), pojęcia granic sprawy ze skargi w przedmiocie bezczynności nie determinuje czasookres wyznaczony granicami skargi przez jej autora, lecz obiektywny stan tego faktu badany na chwilę wyrokowania przez sąd administracyjny.
Tym samym należy uznać za procesowo niedopuszczalne wydawanie kolejnych merytorycznych orzeczeń w sprawie ze skarg na bezczynność za różne okresy, wyznaczone granicami kolejnych skarg w sytuacji, gdy sprawa taka została już rozpoznana lub jest w toku. Oczywiście nie dotyczy to sytuacji, gdy skarga dotyczy okresu bezczynności po dacie wydania wyroku (prawomocnego), co jednak nie miało miejsca w niniejszej sprawie. W analizowanym przypadku poprzednio wniesiona skarga z dnia 2 lutego 2023 r. uruchomiła postępowanie sądowe, w którym badano czy zarzucana w skardze bezczynność Wójta Gminy Niemce polegająca na niewykonaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 5 września 2022 r. nr SKO.41/3639/OS/2022, rzeczywiście istniała, tak w dacie wniesienia skargi, jak i wyrokowania. Nie było zatem możliwości wniesienia drugiej skargi – pismem z dnia 22 maja 2023 r., skoro przed sądem stan zawisłości sprawy ze skargi na bezczynność Wójta Gminy Niemce powstał w wyniku wniesienia skargi z dnia 2 lutego 2023 r.
W tym stanie rzeczy skarga T. W. z dnia 22 maja 2023 r. na bezczynność w sprawie wykonania usług opiekuńczych przyznanych skarżącej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 września 2020 r. nr 41/3639/OS/2022, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.