Uzasadnienie
K. D. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy S. polegającą na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016 r. o udzielenie informacji publicznej poprzez wskazanie liczby korespondencji zewnętrznej, która wpłynęła do Urzędu Gminy S. w 2015 r. oraz udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy oprócz tradycyjnego sposobu prowadzenia akt spraw, wspierany jest on jednocześnie systemem elektronicznym i podanie nazwy tego systemu. Skarżący wniósł o przekazanie powyższych informacji za pośrednictwem poczty elektronicznej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej i wyjaśnił, że złożony za pośrednictwem poczty elektronicznej wniosek został odebrany z opóźnieniem na skutek przeoczenia pracowników urzędu gminy.
Wskazał następnie, że udzielił skarżącemu żądanych informacji w tym samym dniu, w którym wpłynęła do niego skarga na bezczynność, tj. w dniu [...] czerwca 2016r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna. Wójt Gminy S. dopuścił się w niniejszej sprawie bezczynności w zakresie wniosku K. D. o udostepnienie informacji publicznej.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Jednocześnie, w myśl § 1a tego przepisu, sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058 ze zm., dalej u.d.i.p.).
W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy, pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem).
Do udostępniania informacji publicznej, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane są w szczególności organy władzy publicznej. W świetle art. 11a pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), wójt jest organem gminy. Jest zatem niewątpliwie podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej.
W ocenie sądu nie budzi również wątpliwości, że żądana przez skarżącego informacja stanowi informację publiczną.
Bezspornie bowiem informacja o liczbie korespondencji zewnętrznej, która wpłynęła do Urzędu Gminy S. w 2015 r. oraz o sposobie prowadzenia akt spraw w tym urzędzie, dotyczy trybu działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych, a zatem jest informacją publiczną, o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a/ u.d.i.p.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).
W tym samym terminie, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy, podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej winien wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, o ile stwierdzi, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, na przykład wynikające z ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określonych w art. 5 ustawy
W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że w terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., Wójt Gminy S. nie podjął czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu skarżącemu żądanych informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem ani nie wydał decyzji odmawiającej udostępnienia tych informacji.
Wójt udzielił skarżącemu wnioskowanych informacji dopiero w dniu [...] czerwca 2016 r., po tym, jak otrzymał skargę na bezczynność w tym przedmiocie.
Organ ten był zatem bezczynny w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
Jednak w związku z tym, że wójt przestał tkwić w bezczynności już po wniesieniu skargi, a przed datą orzekania przez sąd, brak było podstaw do zobowiązania tego organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Postępowanie sądowe w tym zakresie zatem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem wyrażonym w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63), jeśli organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności, już po wniesieniu skargi na bezczynność, zastosowanie znajduje przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nakazujący sądowi umorzenie postępowania, które stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.
Z uwagi na to, że czternastodniowy termin na rozpoznanie wniosku skarżącego został przekroczony w sposób nieznaczny, tj. o niespełna dwadzieścia sześć dni, sąd, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., stwierdził, że bezczynność organu w tej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805).
W myśl ostatniego z powołanych przepisów, opłatę składającą się na wynagrodzenie radcy prawnego ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt c/ powołanego wyżej rozporządzenia, opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 480 zł.
Nakład pracy pełnomocnika skarżącego w niniejszej sprawie uzasadniał przyznanie skarżącemu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości połowy tej opłaty, tj. w kwocie 240 zł.
Z tych względów sąd orzekł, jak w sentencji.