Uzasadnienie
W dniu 16 czerwca 2017r. (data nadania, koperta, k. 22 akt sądowych) K. O. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. Powyższy przedmiot zaskarżenia ustalono zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 lipca 2017 r., k. 23 akt sądowych).
Zarządzeniem z dnia 29 września 2017r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu wyczerpania trybu wynikającego z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) obecnie ponaglenia, a wcześniej przed 1 czerwca 2017 r. zażalenia.
W odpowiedzi na powyższe skarżący wyjaśnił, że nie wniesione zostało żadne pismo po 1 czerwca 2017 r. oraz przedstawił swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
W sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem zaskarżenia jest po 1 czerwca 2017 r. ponaglenie, o którym mowa w art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a. Powołany przepis stanowi, iż stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie zawiera uzasadnienie (§ 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1).
Wnosząc skargę na bezczynność organu administracji, do skarżącego należy wykazanie, że skorzystał z ww. trybu przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Natomiast skarga wniesiona bez zachowania wymogów określonych w wyżej powołanym art. 52 P.p.s.a. jest skargą niedopuszczalną i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący został wezwany do wykazania wyczerpania trybu z art. 37 § 1 K.p.a. w zw. z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., jednakże jak wynika z jego oświadczenia, żadnego ww. środka do organu wyższej instancji nie składał.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.