Uzasadnienie
Pismem opatrzonym datą 9 listopada 2012 r., złożonym w dniu 30 listopada 2012 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, T W. wniosła skargę na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania jej skargi z dnia 29 maja 2008 r. Jednocześnie T. W. wniosła o ustanowienie dla niej profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek T. W. o przyznanie prawa pomocy podlegał oddaleniu na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Zgodnie bowiem z powołanym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Jak przyjmuje się w orzecznictwie oraz doktrynie prawa, oczywista bezzasadność skargi to taka sytuacja, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania. W związku z tym wskazuje się, że potrzeba zastosowania art. 247 p.p.s.a. zachodzi przede wszystkim w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (por. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 247 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., System Informacji Prawnej LEX, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2012 r., II GZ 101/12, LEX nr 1145541).
Tego rodzaju sytuacja, wykluczająca możliwość uwzględnienia żądania strony, miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, w której skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu niewątpliwego faktu niewyczerpania przysługującego stronie w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia.
Z wymienionych przyczyn i na podstawie art. 247 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.