Uzasadnienie
We wniosku złożonym dnia 1 grudnia 2003 r T.Z. domagał się od Prezydenta Miasta wszczęcia postępowania dotyczącego zwrotu nieruchomości określanej jako część działki o nr.171 położonej w L. przy ulicy P., stanowiącej część dawnej działki o nr.107 wywłaszczonej 26 maja 1975 r.
Do wniosku dołączyła się także A.C. i jej córka P.Z. jako spadkobiercy po zmarłym M.Z. 30 stycznia 2004 r wnioskodawca został zawiadomiony przez Prezydenta Miasta o rozprawie administracyjnej, która miała dotyczyć przedmiotowej nieruchomości. Wobec bezczynności organu jaka miała miejsce po rozprawie skarżący 8 marca 2004 r złożył zażalenie do Wojewody . W piśmie z dnia 26 kwietnia 2004 r Dyrektor Wydziału Geodezji i Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] maja 1998 r Wojewoda orzekł o zwrocie na rzecz T.Z. w ¾ części i M.Z. w ¼ części nieruchomości położonej w L. przy ulicy P. obręb 39 W.P., arkusz mapy 4, działka 107/ 6 o powierzchni 9993 m2, odmówił natomiast zwrotu działek oznaczonych numerami 172 / 1 i 171/ 1.W tej części Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2004 r znak [...] po rozpoznaniu wniosków T. i M. Z. stwierdził nieważność powołanej decyzji Wojewody.
Prezydent Miasta wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy. W celu rozpoznania wniosku wyznaczono ponownie rozprawę administracyjną w dniu 7 maja 2004 r nie podejmując jednak żadnych dalszych czynności. Decyzją z dnia [...] maja 2004 r znak: [...] Minister Infrastruktury uchylił własną decyzję z [...] lutego 2004 r i stwierdził nieważność decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast znak [...] z dnia [...]grudnia 1998 r oraz utrzymanej przez nią w mocy wzmiankowanej decyzji Wojewody z dnia [...] maja 1998 r w części dotyczącej odmowy zwrotu działek o nr.[...].
Z wniosku T.Z. Prezydent Miasta prowadzi także postępowanie o zwrot nieruchomości położonej w L. przy ulicy A.K. i ul. P. oznaczonych jako działki nr.148/2 i 111/3. Decyzją z dnia [...] października 2003 r znak [...] Prezydent Miasta umorzył postępowanie w tej sprawie. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego Wojewoda decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r znak: [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Pismem z dnia 27 lutego 2004 r Prezydent Miasta wezwał T.Z. do przedstawienia wniosku wszystkich współwłaścicieli nieruchomości o jej zwrot pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 8 marca T.Z. wniósł do Wojewody zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta. W międzyczasie T.Z. złożył do Ministra Infrastruktury wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] grudnia.2004 r Decyzją z dnia [...]sierpnia 2004 r znak: [...] Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Kolejne postępowanie dotyczy zwrotu nieruchomości oznaczonej nr.148 / 1, 107 / 7 i 107 / 4 także położonych przy ulicach P. i A. K. W sprawie tej decyzją z dnia [...] lipca 2003 r znak. [...] Prezydent Miasta umorzył postępowanie, która została podtrzymana przez Wojewodę decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r znak:[...].
Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r znak : [...] stwierdził nieważność obu opisanych decyzji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lutego 2004 r znak [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Prezydent Miasta. W dniu [...] marca 2994 r T.Z.
wniósł do Wojewody zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta w tej sprawie.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T.Z. domagał się zobowiązania Prezydenta Miasta do wydania stosownych rozstrzygnięć w powyższych sprawach. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wnosił o oddalenie skargi, podnosząc, iż nie dopuścił się bezczynności. Wskazując na stan spraw wyżej opisanych, stwierdził, iż wniosek T.Z. o zwrot działki nr.171 wpłynął w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] maja 1998 r o odmowie zwrotu nieruchomości stanowiącej część gruntu tej samej działki nr.171 – obecnie ul. P. Rozpoznanie wniosku nastąpi po rozstrzygnięciu tamtej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art.35 § 1 kpa organy administracji publicznej zobowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Wymóg ten w powiązaniu z ogólną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 12 § 1 kpa stanowi podstawę funkcjonowania organów administracji publicznej. Strona postępowania ma prawo oczekiwać, iż jej sprawa zostanie rozpoznana w możliwie najkrótszym czasie i przy zastosowaniu najprostszych rozwiązań. Zbędna zwłoka i opieszałość organów administracji prowadzi do powstania zjawisk w sposób zdecydowany wpływający na negatywną ocenę działalności aparatu państwa i podważających autorytet władzy.
Uznając takie działania za zagrożenie dla podstawowych praw obywatelskich ustawodawca przewidział możliwość ingerencji sądu administracyjnego, do którego strona może złożyć skargę na bezczynność organów administracji i tym samym zmusić je do podejmowania odpowiednich działań(art.3 § 2 pkt.8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr. 153, poz.1270). Przy tak ujętej istocie sprawności postępowania uznać należy, iż nie można zarzutu bezczynności Prezydenta Miasta przypisać w sytuacji, gdy trwa postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Oczekiwania na rozstrzygnięcie Sądu nie można utożsamiać z bezczynnością organu.
Nieporozumieniem jest też wskazywanie na bezczynność organu, podczas gdy nie jest w ogóle zakończone postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art.156 § 1 kpa, dotyczące działek 148/ 1 i 111/ 3. Ostateczna decyzja Ministra Infrastruktury została podjęta dopiero [...] sierpnia 2004 r, a więc po dacie wpływu skargi. Oczywiste racje skargi odnoszą się natomiast do sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 1 grudnia 2003 r o zwrot działki nr.171 stanowiącej część działki o nr.107. Usprawiedliwieniem dla organu nie może być powoływanie się na nie zakończone jeszcze inne postępowanie dotyczące działek położonych na tym samym obszarze. Są to zupełnie odrębne postępowania, dotyczące innych nieruchomości i nie pozostające ze sobą w jakimkolwiek związku. Do odmiennej oceny zachowania organu nie może prowadzić fakt przeprowadzania kolejnych rozpraw administracyjnych, które jak wynika z ich protokołów, nie wnosiły niczego do sprawy.
Nie jest to załatwienia sprawy o którym mowa w art.35 §1 kpa. Organ nie powiadomił strony o nowym terminie załatwienia sprawy w trybie art.36 kpa, nie zastosował też żadnych innych instytucji procesowych uzasadniających zwłokę w rozpoznaniu sprawy. Sąd uznał zatem na podstawie art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003 r o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za konieczne wyznaczenie terminu rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 1 grudnia 2003 r. O kosztach orzeczono na podstawie art.200 powołanej ustawy.