Uzasadnienie
Skarżący Z. W. złożył w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. W formularzu wniosku PPF wskazał, że jego jedynym źródłem dochodu jest renta z ZUS w wysokości 853 zł brutto miesięcznie; poza tym skarżący nie posiada żadnego majątku i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Wprawdzie skarżący w formularzu wniosku PPF nie zakreślił o jakiego rodzaju pomoc się ubiega, ale z uwagi na to, że sprawy z zakresu pomocy społecznej należą do grupy spraw zwolnionych ustawowo od kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a.) należy uznać, że wniosek skarżącego jest wnioskiem o ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Uwzględnienie takiego żądania jest możliwe, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.
Przedstawione przez skarżącego oświadczenie na okoliczność jego sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Instytucja prawa pomocy obwarowana jest przesłanką braku realnej możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania i może być stosowana w okolicznościach nadzwyczajnych, skrajnie trudnych.
W ocenie Sądu, sytuacja Z. W., utrzymującego się wyłącznie z niskiej renty uzasadnia uwzględnienie wniosku.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia