Uzasadnienie
E. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej przekazania kopii nagrania audiowizualnego z sesji Rady Gminy O., która odbyła się w dniu [...] maja 2016 r.
W uzasadnieniu skarżąca wyjaśniła, że dnia [...] maja 2016 r. odbyła się sesja Rady Gminy. Wójt Gminy podczas jej przebiegu wielokrotnie wypowiadał słowa zniesławiające kierowników i pracowników gminnych jednostek organizacyjnych, w tym skarżącą oraz Szkołę Podstawową w D., w której skarżąca pracuje jako nauczyciel. Obrady sesji Rady Gminy O. w dniu [...] maja 2016 r. były rejestrowane kamerą cyfrową Urzędu Gminy.
W dniu [...] czerwca 2016 r. skarżąca złożyła do Wójta Gminy wniosek o informację publiczną tj. przekazanie kopii nagrania audiowizualnego sesji Rady Gminy O. z dnia [...] maja 2016 r., zaznaczając, że odbierze ją osobiście.
W odpowiedzi na ww. wniosek skarżąca otrzymała pismo z dnia [...] czerwca 2016 r., w którym sekretarz gminy, działająca w imieniu Wójta Gminy jako organu zobowiązanego poinformowała, że zgodnie z art. 23g pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wniosek o udostępnienie informacji publicznej rodzi obowiązek jej udostępniona wtedy, gdy nie została wcześniej udostępniona. Wskazała, że protokół z sesji odbytej w dniu [...] maja 2016 r. został udostępniony w BIP Urzędu Gminy, a więc nie ma już obowiązku udostępniania nagrania.
W skardze E. O. wskazała, że oczywistym jest, że nagranie było już dostępne w dniu sesji Rady Gminy, czyli [...] maja 2016 r. Wniosek złożony został osobiście w dniu [...] czerwca 2016 r. i co do zasady nie było żadnych przeszkód, żeby odpowiedź została udzielona natychmiastowo. Tymczasem organ zwlekał i w konsekwencji powołał się na przepis, który w dacie odpowiedzi na wniosek nie istniał, gdyż na mocy ustawy o ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2016 r., poz. 352) został uchylony.
Skarżąca dodała także, że nagranie z sesji, na podstawie którego sporządzono protokół jest niewątpliwie materiałem dokładnie odzwierciedlającym przebieg sesji, w odróżnieniu od generowanego przez urzędników podległych wójtowi protokołu, który następnie jest zatwierdzany przez Radę Gminy w drodze głosowania. Przyjęcie lub odrzucenie treści projektu protokołu jest więc decyzją nie tyle merytoryczną, co polityczną. Skarżąca podniosła, że jak wynika z protokołu sesji Rady Gminy z dnia [...] czerwca 2016 r., przewodniczący Rady zgłosił swoje uwagi do projektu protokołu z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiotowej sprawie, ale zostały one uznane za niebyłe. Z tego względu to nagranie z sesji w dniu [...] maja 2016 r., a nie protokół – jest jedynym wiarygodnym dowodem na rozstrzyganie czy dany fakt zaistniał, czy też nie.
W ocenie strony skarżącej - Wójt [...] - celem uniknięcia odpowiedzialności karnej nie odpowiedział na jej wniosek o udostępnienie nagrania audiowizualnego, a jedynie w zwykłej formie pisemnej poprzestał na poinformowaniu jej o dostępności protokołu z przebiegu sesji.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu powołując się na art. 1 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz § 50 ust. 2 Statutu Gminy O., stwierdził, że skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw, gdyż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością. Wskazał, że zgodnie z § 50 ust. 2 Statutu Gminy O., wprowadzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] marca 2003 r., przebieg sesji nagrywa się na taśmę magnetofonową, którą przechowuje się do czasu podjęcia uchwały, o jakiej mowa w § 37 pkt. 1, tj. w przedmiocie przyjęcia protokołu z obrad poprzedniej sesji. Zgodnie zaś z postanowieniami § 51 ust 1 Statutu protokół z sesji musi wiernie odzwierciedlać jej przebieg.
Wójt [...] wskazał ponadto, że w niniejszej sprawie wniosek wpłynął do organu zobowiązanego w dniu [...] czerwca 2016 r., zaś odpowiedź na wniosek udzielona została w dniu [...] czerwca 2016 r. (data nadania pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek), a więc w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku. Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek, skarżąca została poinformowana, że informacja wskazana we wniosku została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, co powoduje brak po stronie organu obowiązku udostępnienia tej informacji na wniosek, zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, który stanowi, że dopiero informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek.
Dodatkowo organ wskazał, że w dniu [...] czerwca 2016 r., a więc w dniu złożenia wniosku, nagranie z przebiegu XV sesji VII kadencji Rady Gminy O., która odbyła się w dniu [...] maja 2016 r., zostało skasowane z uwagi na przyjęcie protokołu z przebiegu wskazanej sesji Rady Gminy, co nastąpiło w dniu [...] czerwca 2016 r. na początku obrad XVI sesji VII kadencji Rady. Powyższe działanie było zgodne z postanowieniami § 50 ust. 2 Statutu Gminy O., który przewiduje przechowywanie nagrania z przebiegu sesji rady gminy do czasu przyjęcia protokołu z obrad poprzedniej sesji.
Ponadto wskazał, iż protokół z przebiegu XV sesji VII kadencji Rady Gminy O., która odbyła się w dniu [...] maja 2016 r., wiernie odzwierciedlał jej przebieg, a więc jego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej umożliwiło skarżącej dostęp do informacji publicznej w zakresie wynikającym z jej wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017 r. o sygn. akt II SAB/Lu 194/16 oddalił skargę.
Sąd ten uznał, że podmiot do którego o udzielenie informacji się zwróciła wnioskodawczyni jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, lecz informacja, o której udostępnienie wystąpiła skarżąca, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy.
W niniejszej sprawie skarżąca w dniu [...] czerwca 2016 r. zwróciła się o udostępnienie nagrania z sesji Rady Gminy O. z dnia [...] maja 2016 r. W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ w dniu [...] czerwca 2016 r. poinformował wnioskodawcę, że nagranie z sesji nie może zostać udostępnione, a protokół z obrad sesji został zamieszczony w BIP Urzędu Gminy. Jak wynika z akt sprawy informacja ta została udzielona stronie bez zbędnej zwłoki, z podaniem sposobu i formy udostępnienia informacji publicznej, a więc również bez zbędnej zwłoki, w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
Odnosząc się natomiast do kwestii udostępnienia stronie nagrania z posiedzenia sesji rady gminy, WSA w Lublinie zwrócił w pierwszej kolejności uwagę na zapisy Statutu Gminy O. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] marca 2003 r. Zgodnie bowiem z § 50 ust. 1 – pracownik urzędu Gminy, wyznaczony przez Wójta w uzgodnieniu z Przewodniczącym Rady, sporządza z każdej sesji protokół. Przebieg sesji nagrywa się na taśmę magnetofonową, którą przechowuje się do czasu podjęcia uchwały o jakiej mowa § 37 pkt 1. § 51 stanowi natomiast, że protokół z sesji musi wiernie odzwierciedlać jej przebieg.
Ponadto w § 52 ust. 1 wskazano, że w trakcie obrad lub nie później niż na najbliższej sesji radni mogą zgłaszać poprawki lub uzupełnienia do protokołu, przy czym o ich uwzględnieniu rozstrzyga Przewodniczący Rady po wysłuchaniu taśmy magnetofonowej z nagraniem przebiegu sesji. Jeśli wniosek powyższy nie zostanie uwzględniony, wnioskodawca może wnieść sprzeciw do Rady (§ 51 ust. 2)
Powyższe uregulowania Statutu wskazywały zdaniem Sądu pierwszej instancji, że nagrania z przebiegu sesji na nośnik elektroniczny mają charakter pomocniczy i wewnętrzny, służą jedynie do sporządzenia protokołu w formie papierowej i przechowywane są tylko do czasu przyjęcia protokołu na następnej sesji. Nagrania te nie stanowią więc – w ocenie tego Sądu – informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Poza tym Sąd pierwszej instancji odnotował – na co również zwróciła uwagę skarżąca – że z Protokołu Nr [...] z sesji Rady Gminy O. odbytej w dniu [...] czerwca 2016 r. wynika, że Przewodniczący Rady Gminy zgłosił poprawkę do protokołu z dnia [...] maja 2016 r. Uwagi te zostały poddane głosowaniu. W ocenie WSA w Lublinie - w kontekście zarzutów zawartych w skardze - nie można przyjąć, że uwagi te "zostały uznane za niebyłe". W wyniku przeprowadzonego głosowania radni przyjęli protokół bez wnoszenia poprawki zgłoszonej przez Przewodniczącego Rady Gminy (za przyjęciem protokołu bez wniesienia poprawki było 12 radnych, wstrzymało się od głosu – 3 radnych).
Ponadto w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że protokół z przebiegu XV sesji VII kadencji Rady Gminy O., która odbyła się w dniu [...] maja 2016 r. "wiernie odzwierciedlał jej przebieg".
Mając na uwadze wskazane powyżej zapisy Statutu, oświadczenie Wójta zawarte w odpowiedzi na skargę i przebieg następnej sesji Rady Gminy O. z dnia [...] czerwca 2016 r. oraz brak innych dowodów podważających przedstawione w nich stanowisko, Sąd pierwszej instancji uznał powyższe stwierdzenia organu za wiarygodne.
Dodatkowo Sąd pierwszej instancji wskazał, że w jego ocenie skarga nie mogła również zostać uwzględniona, z tego powodu, że na dzień wyrokowania żądana informacja już nie istniała.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła E. O. reprezentowana przez radcę prawnego M. C.. Postawiła w niej trzy zarzuty.
Po pierwsze, naruszenia art. 1 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 3 i art. 19 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez uznanie, że nagranie z przebiegu sesji Rady Gminy nie jest informacją publiczną z uwagi na to, że ma charakter pomocniczy i wewnętrzny i służy jedynie do sporządzenia protokołu, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów prowadzi do wniosku, że nagranie z sesji jako materiał audiowizualny zawierający pełny przebieg sesji i przewidziany w statucie jednostki samorządu terytorialnego jest informacją publiczną, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego nie zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej i oddalenia skargi na bezczynność Wójta Gminy.
Po drugie, naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez uznanie, że przedstawiając stan sprawy oraz zarzuty stron w uzasadnieniu, że protokół z sesji Rady Gminy wiernie odzwierciedla jej przebieg oraz stwierdzenie, że żadne dowody nie podważają tego faktu, podczas gdy strona skarżąca przedstawiła dowody przemawiające jednoznacznie za tym, że protokół w przeciwieństwie do nagrania nie przedstawiał w pełni przebiegu sesji, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że poprzestając na udostępnieniu protokołu Wójt Gminy wypełnił obowiązki w zakresie konieczności udostępnienia informacji publicznej z przebiegu sesji.
Po trzecie, naruszenie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez uznanie, że zniszczenie nagrania przed dniem wyrokowania wyklucza możliwość uwzględnienia skargi, podczas gdy w świetle tego przepisu Sąd jest zobligowany do zbadania sprawy na dzień wniesienia skargi i w przypadku stwierdzenia bezczynności na ten dzień uwzględnić skargę stwierdzając w wyroku bezczynność organu, nawet pomimo nieistnienia już wnioskowanej informacji publicznej.
W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie wyroku w całości, rozpoznanie skargi na podstawie art. 188 p.p.s.a., stwierdzenie bezczynności Wójta Gminy oraz wymierzenie temu organowi grzywny, jak też o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej E. O. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz zasądził od Wójta Gminy na rzecz skarżącej kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
NSA za trafny uznał pierwszy zarzut skargi kasacyjnej, wskazując jednocześnie, że podstawową kwestią sporną w sprawie jest istota żądanej informacji – tj. czy nagrania audiowizualne z obrad rady gminy podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, w sytuacji gdy sporządzony został protokół lub stenogram z tych obrad, czy też stanowią jedynie materiał pomocniczy, wewnętrzny, stanowiący jedynie środek techniczny na potrzeby sporządzenia tego protokołu lub stenogramu, a w konsekwencji nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W uzasadnieniu wyroku podkreślił, że jakkolwiek nie neguje się, że informacja o przebiegu sesji rady gminy jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to odnotować należy pewną różnicę poglądów w orzecznictwie sądów administracyjnych.
Przedstawiając te poglądy podzielił jednak ten, zgodnie z którym, skoro w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej jest mowa o prawie "dostępu do posiedzeń kolegialnych organów", to wynika z tych przepisów obowiązek udostępnienia wszelkich materiałów dokumentujących sesje rady gminy, w tym kopii nagrań w dostępnej formie – jeżeli w ten sposób dokumentuje się posiedzenia rady. Odnosząc się do poglądów odmawiających udostępnienia informacji publicznej w postaci materiałów audiowizualnych podnosi się w tym nurcie, że są one zasadne o tyle, o ile sporządzenia nagrań nie przewidują przepisy prawa np. statutu czy regulaminu obrad rady. Jeżeli zaś przepisy przewidują obowiązek sporządzenia nagrania, wówczas stanowi on informację publiczną podlegającą udostępnieniu niezależnie od protokołu. W stanie faktycznym tej sprawy przepisy statutu gminy przewidywały sporządzanie nagrań na nośniku elektronicznym.
W tym świetle, z art. 19 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 3, art. 7 ust. 1 pkt 3 oraz art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że materiały audiowizualne lub teleinformatyczne rejestrujące obrady kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów podlegają udostępnieniu niezależnie od tego, czy zostały sporządzone i udostępnione protokoły lub stenogramy z tych obrad – jeżeli obowiązek sporządzenia materiałów audiowizualnych lub teleinformatycznych przewidują przepisy prawa np. statutu gminy. Jeżeli zaś przepisy nie wymagają sporządzenia materiałów audiowizualnych lub teleinformatycznych z obrad, wówczas materiały te stanowią materiały wewnętrzne, pomocnicze, niepodlegające udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się ze skarżącą kasacyjnie, że nieprawidłowe było zapatrywanie Sądu pierwszej instancji, że nagranie z przebiegu sesji Rady Gminy nie jest informacją publiczną z uwagi na to, że ma charakter pomocniczy i wewnętrzny i służy jedynie do sporządzenia protokołu, gdyż prawidłowa wykładnia przywołanych w pierwszym zarzucie skargi kasacyjnej przepisów prowadzi do wniosku, że nagranie z sesji jako materiał audiowizualny zawierający pełny przebieg sesji, o ile jego sporządzenie jest przewidziane w statucie jednostki samorządu terytorialnego, jest informacją publiczną.
Kluczowe zatem było w sprawie ustalenie, czy przepisy obligowały do sporządzenia nagrania audiowizualnego sesji Rady Gminy O. z dnia [...] maja 2016 r. Należy zatem zauważyć, że zgodnie z § 50 ust. 2 Statutu Gminy O., wprowadzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy O. z dnia [...] marca 2003 r., przebieg sesji nagrywa się na taśmę magnetofonową, którą przechowuje się do czasu podjęcia uchwały, o jakiej mowa w § 37 pkt. 1, tj. w przedmiocie przyjęcia protokołu z obrad poprzedniej sesji. Oznacza to, że obowiązek sporządzenia nagrania z przebiegu sesji Rady Gminy O. wynika z przepisu prawa miejscowego, jakim jest statut gminy. W rezultacie nagranie to ma przymiot oficjalności.
Tym samym nie stanowi, jak przyjął Sąd pierwszej instancji, tylko materiału pomocniczego i wewnętrznego, służącego jedynie do sporządzenia protokołu w formie papierowej, lecz posiada przymiot oficjalności, którego nie podważa norma umożliwiająca zaprzestanie przechowywania nagrania po przyjęciu protokołu z obrad poprzedniej sesji. Do momentu zniszczenia materiał ten ma bowiem, jak wskazano, przymiot oficjalności i służyć może społeczności lokalnej np. do zapoznania się z przebiegiem sesji zanim sporządzony zostanie protokół, jak też do porównania treści zaproponowanego do przyjęcia protokołu z rzeczywistym przebiegiem sesji. NSA dodał, że § 52 ust. 1 ww. Statutu Gminy stanowiący, że w trakcie obrad lub nie później niż na najbliższej sesji radni mogą zgłaszać poprawki lub uzupełnienia do protokołu, przy czym o ich uwzględnieniu rozstrzyga Przewodniczący Rady po wysłuchaniu taśmy magnetofonowej z nagraniem przebiegu sesji, nie podważa uprawnienia innych osób do wysłuchania taśmy magnetofonowej.
Konkludując, w stanie faktycznym sprawy nagranie zawierające przebieg sesji utrwalony w sposób przepisany regulacją statutu gminy stanowiło informacje publiczną podlegającą reżimowi ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Za zasadny również NSA uznał zarzut naruszenia art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przez uznanie, że zniszczenie nagrania przed dniem wyrokowania wykluczało możliwość uwzględnienia skargi. Nie budzi wątpliwości, że w sytuacji zniszczenia przedmiotu wniosku o informację publiczną bezprzedmiotowe byłoby orzekanie o zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności. Przepis art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym po [...] sierpnia 2015 r. w ocenie składu Naczelnego Sądu Administracyjnego pozwala sądowi administracyjnemu na rozstrzygnięcie, czy organ dopuścił się w sprawie bezczynności lub przewlekłości nawet wówczas, jeżeli w dniu wyrokowania bezprzedmiotowe byłoby orzekanie o zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu albo do dokonania czynności. Jak zauważa się bowiem w literaturze, wymieniony przepis przyznaje obecnie sądowi administracyjnemu kompetencję do stwierdzenia, że wystąpiła bezczynność lub przewlekłość, nawet jeżeli z uwagi na zakończenie postępowania nie ma już potrzeby wydawania aktu lub dokonania czynności.
Tym samym na gruncie analizowanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zobowiązany był do skontrolowania, czy w dacie wniesienia do niego za pośrednictwem organu skargi przez [...] O. Wójt Gminy pozostawał w bezczynności.
Dopiero w przypadku potwierdzenia, że w ustalonym stanie faktycznym organ dochował trybu i terminów wynikających z ustawy, powinien był oddalić skargę. W przypadku zaś odmiennym, powinien orzec w oparciu o art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jak też stwierdzić wówczas na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., czy bezczynność organu miała miejsce w sprawie z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, przy ponownym rozpatrzeniu sprawy z uwagi na zawarte w skardze kasacyjnej żądanie wymierzenia grzywny, sąd administracyjny w razie uwzględnienia skargi odnieść się będzie musiał i do tej kwestii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po ponownym rozpoznaniu sprawy zważył co następuje
W pierwszej kolejności wymaga podkreślenia, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, tekst jednolity,, dalej: p.p.s.a.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest oceną prawną dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przez ocenę prawną, o której mowa w powołanym przepisie należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ciąży na sądzie, któremu przekazano sprawę do ponownego rozpoznania i może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (por.m.in. wyroki NSA: z dnia 3 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1311/07 oraz z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 158/11).
Powyższe oznacza, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, orzekając w niniejszej sprawie, jest związany stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt. I OSK 1463/17.
Uwzględniając ocenę prawną wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie doszedł do wniosku, że skarga nie jest zasadna.
Przede wszystkim wskazać należy, że NSA uznał, że nagranie zawierające przebieg sesji rady gminy utrwalony w sposób przepisany regulacją statutu gminy stanowi informację publiczną podlegającą reżimowi ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz, że w sytuacji zniszczenia przedmiotu wniosku o taką informację bezprzedmiotowe jest orzekanie o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności.
Natomiast sąd pierwszej instancji zobowiązany był do skontrolowania, czy w dacie wniesienia do niego skargi za pośrednictwem organu przez [...] O. Wójt Gminy pozostawał w bezczynności. Należało zatem rozważyć czy według stanu na dzień [...] października 2016 r. organ dochował wobec wnioskodawczyni czynności wynikających z ustawy o dostępie do informacji publicznej, tak aby zarzut bezczynności organu w sprawie był niezasadny.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie jest bezsporny i wynika z niego, że wniosek E. O. wpłynął do organu zobowiązanego w dniu [...] czerwca 2016 r., zaś odpowiedź na wniosek udzielona została w dniu [...] czerwca 2016 r. (data nadania pisma stanowiącego odpowiedź na wniosek), a więc w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku. W odpowiedzi tej skarżąca została jedynie poinformowana przez sekretarza gminy o tym, że protokół z obrad sesji został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej, gdzie wnioskodawca ma możliwość zapoznania się z jego treścią, a wniosek o udostępnienie informacji publicznej rodzi obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy nie została ona wcześniej udostępniona. W piśmie tym nie wspomniano o fakcie skasowania nagrania. Dopiero w odpowiedzi na skargę, a zatem po dniu jej wniesienia, organ poinformował, że w dniu [...] czerwca 2016 r., a więc w dniu złożenia wniosku, nagranie z przebiegu XV sesji VII kadencji Rady Gminy O., która odbyła się w dniu [...] maja 2016 r., zostało skasowane z uwagi na przyjęcie protokołu z przebiegu wskazanej sesji Rady Gminy O., co nastąpiło w dniu [...] czerwca 2016 r. na początku obrad XVI sesji VII kadencji Rady Gminy O..
W ocenie organu powyższe działanie było zgodne z postanowieniami § 50 ust. 2 Statutu Gminy O., który przewiduje przechowywanie nagrania z przebiegu sesji rady gminy do czasu przyjęcia protokołu z obrad poprzedniej sesji. Ponadto organ wskazał, że protokół z przebiegu XV sesji VII kadencji Rady Gminy O., która odbyła się w dniu [...] maja 2016 r., wiernie odzwierciedlał jej przebieg, a więc jego udostępnienie w Biuletynie Informacji Publicznej umożliwiło skarżącej dostęp do informacji publicznej w zakresie wynikającym z jej wniosku z dnia [...] czerwca 2016 r.
Z kopii wniosku skarżącej wynika, że został on złożony osobiście w sekretariacie Urzędu Gminy O. o godzinie 9.39. Sesja Rady Gminy w dniu złożenia tego wniosku, tj. w dniu [...] czerwca 2016 r. rozpoczęła się o godz. 11 i trwała do godz. 14.50. Podczas tej sesji przyjęto protokół z sesji Rady Gminy O. z dnia [...] maja 2016 r. (pkt 2 porządku obrad). Biorąc pod uwagę istniejący w organach administracji obieg dokumentów uznać należy, że wniosek skarżącej o udzielenie informacji publicznej został przekazany adresatowi wniosku, tj. Wójtowi Gminy tego samego dnia po zakończeniu sesji Rady Gminy lub następnego dnia. Zgodnie z brzmieniem § 50 pkt 2 Statutu Gminy O. "przebieg sesji nagrywa się na taśmę magnetofonową, którą przechowuje się do czasu podjęcia uchwały o jakiej mowa w § 37 pkt 1". Jednocześnie Statut nie przewiduje obowiązku sporządzenia protokołu zniszczenia takiego nagrania. Należy zatem uznać, że w dniu [...] czerwca 2016 r. (po zakończeniu sesji Rady Gminy) nie było już możliwe udzielenie skarżącej informacji w żądanej przez nią formie, tj. w postaci kopii nagrania.
Natomiast zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa, bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności.
W sprawie niniejszej organ wypełniając obowiązki wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z brzmieniem art. 13 ust. 1 tej ustawy udzielił skarżącej odpowiedzi na piśmie (w dniu [...] czerwca 2016 r., a zatem z zachowaniem 14-dniowego terminu), informując, że z treścią protokołu może zapoznać się w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy.
Tak więc w dacie wniesienia skargi (12 października 2016 r.) Wójt Gminy nie pozostawał w bezczynności, wobec czego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.