Uzasadnienie
W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga T. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. dotyczącego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania usług opiekuńczych.
Skarżąca w złożonej skardze podnosi, że organ niezasadnie pismem z dnia [...] r. wezwał ją do sprecyzowania żądania zawartego w piśmie z dnia [...] r. dotyczącym decyzji z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania usług opiekuńczych. W ocenie skarżącej takie działanie organu doprowadziło do bezczynności i przewlekłości postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W myśl art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Okoliczność ta zachodzi wówczas, gdy postępowanie sądowoadministracyjne dotyczące tego samego przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej i między tymi samymi stronami zostało wszczęte i trwa nadal.
Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Jak bowiem wynika z akt sprawy oznaczonej sygnaturą II SAB/Lu 120/18 skarżąca – T. W. wniosła w dniu [...]r. (data wpływu do Sądu) skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. Sprawa o sygn. II SAB/Lu 120/18 jest w toku, wyznaczono termin rozprawy na dzień [...] r.
Z kolei niniejsza sprawa, oznaczona sygn. akt II SAB/Lu 134/18, dotyczy skargi T. W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. dotyczącego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania usług opiekuńczych.
Po dokonaniu analizy akt spraw: II SAB/Lu 120/18 oraz II SAB/Lu 134/18 Sąd stwierdził, że zachodzi tożsamość spraw. Z treści art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. wynika wprost, że w ujęciu tego przepisu powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Konsekwencją procesową faktu, że taka sprawa zawisła już przed tutejszym Sądem, jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W tej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.