Uzasadnienie
W dniu 26 stycznia 2005 r. Zakłady Usługowo-Produkcyjne [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy
Zgodnie z przepisem art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. §2 tego przepisu wskazuje, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenia sprawy, p[przewidziany w ustawie.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bezczynność organu administracji – Wójta Gminy. Zgodnie z przepisem art. 35 §1 k.p.a. ograny administracyjne obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Na niezałatwienie sprawy niezwłocznie, bądź w terminach wyznaczonych na podstawie przepisów art. 35 §3 i 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na podstawie przepisu art. 37 §1 k.p.a.
Z akt sprawy wynika, iż skarżąca spółka nie wniosła zażalenia na bezczynność Wójta Gminy, a zatem nie wyczerpała środków zaskarżenia w myśl przepisy art. 52 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 cyt. ustawy.
Tym samym, wobec odrzucenia skargi, niecelowym jest ustosunkowanie się do jej zarzutów merytorycznych.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.