Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skarżący wnioskiem z dnia 30 stycznia 2017 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2017 r. uwzględniono w całości powyższy wniosek.
Skarżący w piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r. wystąpił ponownie o ustanowienie adwokata. W toku niniejszego postępowania skarżącemu przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Tym samym ponowna ocena tego, czy zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata stała się zbędne. Bez wpływu na ocenę powyższą pozostaje wypowiedzenie przez skarżącego pełnomocnictwa dotychczasowemu pełnomocnikowi wyznaczonemu dla niego w ramach przyznanego prawa pomocy. W takiej sytuacji przysługuje bowiem skarżącemu prawo do zwrócenia się do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie w miejsce dotychczasowego pełnomocnika innego adwokata.
Mając na uwadze to, że w sprawie zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy zainicjowanego wnioskiem z dnia 29 stycznia 2018 r. i co się z tym wiąże, iż wniosek ten nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu, referendarz sądowy zrezygnował z wezwania skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza druk PPF. Konieczność umorzenia postępowania o przyznanie prawa pomocy czyni bowiem zbędnym uprawdopodobnienie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Temu zaś służy oświadczenie strony wnoszącej o prawo pomocy złożone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. uchwałę składu 7 Sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08 – ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74).
Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie postanowienia.