Uzasadnienie
W dniu 7 marca 2006 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie wpłynęło pismo Z. W., zatytułowane "skarga na niezałatwienie zażalenia z dnia 23 listopada 2005 r.", adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Pismo to Kolegium przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.
Zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2006 r. Z. W. wezwany został do wyjaśnienia, czy pismo jego stanowi skargę do sądu na bezczynność organu. Pismem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Z. W. wyjaśnił, że pismo jego stanowi skargę do Sądu.
W skardze Z. W. zarzuca, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze, mimo upływu trzech miesięcy, nie załatwiło jego zażalenia, złożonego w dniu 23 listopada 2005 r., co stanowi działanie na szkodę skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wyjaśniając, że zażalenie z dnia 23 listopada 2005 r., dotyczące bezczynności organu pierwszej instancji w przedmiocie wniosków skarżącego z dnia 16 lutego 2005 r. i 3 marca 2005 r., rozpoznane zostało przez Kolegium w dniu 18 stycznia 2006 r. Kolegium uznało zażalenie za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy organ ten nie wydaje w terminach ustawowych decyzji, postanowień lub innych aktów albo nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.
Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, skarżący złożył w dniu 23 listopada 2005 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie zażalenie na bezczynność organu administracji – Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, zarzucając, iż nie wydano w jego sprawie decyzji w przedmiocie usług specjalistycznych opiekuńczych, zgodnie z wnioskami z dnia 16 lutego 2005 r. i z dnia 3 marca 2005 r.
W myśl przepisu art. 37 § 1 ustawy – kodeks postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze było więc z mocy tego przepisu zobowiązane do rozpoznania zażalenia skarżącego. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że w dniu 28 listopada 2005 r. Kolegium zwróciło się do organu pierwszej instancji o nadesłanie całości akt sprawy wraz z opisem faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 30 grudnia 2005 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przedstawił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu akta wraz z zażaleniem skarżącego z dnia 23 listopada 2005 r. Postanowieniem z dnia [...]stycznia 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za nieuzasadnione.
Stosownie do przepisu art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Rozpoznając zażalenie skarżącego w dniu [...]stycznia 2006 r. Kolegium nie naruszyło więc przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. W opisanym stanie faktycznym bezpodstawny jest także zarzut, że Kolegium przez trzy miesiące nie rozpoznawało zażalenia.
Nie zachodzi w tej sytuacji bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga do Sądu wniesiona została już po rozpoznaniu zażalenia przez Kolegium. Tylko ubocznie zauważyć należy, że przedmiotem skargi nie była bezczynność organu pierwszej instancji. Sąd nie orzekał zatem o tym, czy organ ten dopuścił się bezczynności, czy nie.
Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy.