Uzasadnienie
Sygn. akt II SAB/Lu [...]
Pismem z 22 sierpnia 2023 r. (data pisma) A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na "bezczynność oraz przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wójta Gminy w sprawie wniosku z 14 grudnia 2021 r. o nabycie nieruchomości gruntowej".
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że jest niedopuszczalna.
Działalność sądów administracyjnych polega na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości poprzez kontrolę zgodności z prawem działań administracji publicznej (art. 184 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. z 2022 r., poz. 2492; art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., "p.p.s.a."). Przedmiotem kontroli sądu są określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach odrębnych przejawy (formy) działalności organów administracji publicznej, w tym m.in. postanowienia wydawane w toku postępowania administracyjnego, ale wyłącznie te, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. pozwala również na zaskarżenie bezczynności lub przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej, jeśli miał on zająć stanowisko w jednej z form prawnych określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Ponadto ustawodawca przewidział również możliwość zaskarżenia bezczynności lub przewlekle prowadzonego postępowania w sprawach dotyczących innych iż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.).
Z powyższych regulacji wynika, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna wówczas, gdy żądane przez skarżącego działanie miałoby przybrać formę decyzji administracyjnej; postanowienia, na które służy zażalenie, kończącego postępowanie lub rozstrzygającego sprawę co do istoty; innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; innych aktów lub czynności podejmowanych w ramach ogólnego postępowania administracyjnego lub postępowania podatkowego.
Treść skargi wskazuje, że domniemana bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miałoby odnosić się według skarżącego do nierozpatrzenia wniosku o nabycie nieruchomości gruntowej przez zakup, darowiznę lub oddanie w użytkowanie wieczyste gruntu należącego do Skarbu Państwa oraz wniosku o wydanie zaświadczenia o milczącym załatwieniu powyższej sprawy.
W świetle obowiązujących przepisów tak określone żądanie nie wiąże się z wydaniem żadnego aktu czy czynności należących do właściwości organów administracji publicznej, w szczególności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W takim przypadku organ administracji publicznej nie wydaje żadnego aktu ani nie podejmuje żadnej czynności z zakresu prawa administracyjnego, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Realizacja żądań skarżącego byłaby możliwa wyłącznie w formie czynności cywilnoprawnych – zawarcia stosownej umowy. Ewentualny spór na tym tle ma charakter cywilnoprawny i podlega kognicji sądów powszechnych, rozpoznaniu w postępowaniu cywilnym. Tym samym nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość postępowania w tym przedmiocie.
Wobec powyższego sprawa objęta przedmiotową skargą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.