Uzasadnienie
[...] w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; skargę podpisał w jej imieniu Prezes Zarządu – K.J.
Skarga ta podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei art. 29 P.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z powołanych przepisów wynika, że jeżeli skarga jest pierwszym pismem w sprawie, a została złożona przez osobę prawną, jednym z jej wymogów formalnych jest wykazanie przez przedstawiciela takiej strony stosownym dokumentem swojego umocowania do jej reprezentowania.
Z tych względów skarżąca [...] w L. została wezwana – na podstawie art. 49 § 1 i 2 P.p.s.a. - do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji tj. aktualnego odpisu z rejestru fundacji KRS w terminie 7 dni (k.25).
Mimo upływu zakreślonego terminu, wezwanie nie zostało wykonane.
Skarżąca nadesłała natomiast pismo z dnia 4 listopada 2015r., w którym wskazała, że "nie załącza do wniosku dokumentów potwierdzających sposób reprezentowania, ponieważ dane te ujawnione są w Krajowym Rejestrze Sądowym". Skarżąca przytoczyła stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 30 marca 2012r. w sprawie I OSK 677/12, że "niedołączenie dokumentu wykazującego umocowanie do występowania w sprawie nie jest przeszkodą do nadania skardze prawidłowego biegu, gdyż sąd działając zgodnie z postanowieniami art. 7 i art. 178 ust. 1 Konstytucji oraz art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, który stanowi, że nikt nie może powoływać się na nieznajomość publikowanych w Monitorze Sądowym i Gospodarczym wpisów w tym rejestrze".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie niniejszym nie podziela tego stanowiska.
Jak bowiem trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2015r., I OSK 745/15 "przepis art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym nie zwalnia strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne z obowiązku nadesłania stosowanego odpisu na żądanie sądu". Skoro zaś sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z powołanych przepisów art. 28 i art. 29 P.p.s.a., to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a.
Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania odpowiednim dokumentem umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na tej stronie, co wprost wynika z powołanych przepisów. Nie ma natomiast podstaw prawnych do przerzucania tego ciężaru, w tym ewentualnej odpowiedzialności za niewłaściwe ustalenie sposobu reprezentacji strony, na sąd administracyjny.
Z tych względów, z uwagi na niewykonanie wezwania i nieprzedstawienie przez [...] w L. aktualnego odpisu z KRS, skarga nie może być merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W świetle powołanych przepisów, nie ma również znaczenia okoliczność, że Sąd ma możliwość we własnym zakresie zapoznać się z danymi zawartymi na stronie internetowej KRS.
Ubocznie należy wskazać, że w sprawie I OSK 677/12, na którą powołuje się skarżąca, strona złożyła aktualny odpis z KRS w formie elektronicznej, na płycie CD, a więc wykonała wezwanie do uzupełnienia braków formalnych (niezależnie od tego czy dokument ten można uznać za dokument, o którym mowa w art. 29 P.p.s.a.) – stan faktyczny w tamtej sprawie był zatem odmienny, niż w sprawie niniejszej.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.