Uzasadnienie
Uzasadnienie
W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Taka bezzasadność zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, tj. bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, bowiem skarga Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia z dnia [..] na bezczynność organu pierwszej instancji, tj. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia [..]., jest niedopuszczalna i nie może być merytorycznie rozpoznana.
Zażalenie wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 k.p.a. nie jest bowiem środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art. 141 - 144 k.p.a. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a w konsekwencji zarówno zażalenie, jak i skarga na bezczynność organu odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu takiego zażalenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W tej sytuacji w świetle art. 247 powołanej ustawy nie zasługuje również na uwzględnienie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie.
Z powyższych względów na podstawie art. 160 i art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.