Uzasadnienie
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego E. M. domagała się zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania w terminie 2 tygodni decyzji rozstrzygającej postępowanie w sprawie samowolnie zrealizowanego przez J. P. budynku produkcyjnego na działce przy ulicy [...] w L. Wyjaśniła, iż od daty 14 maja 2003 r., kiedy nastąpiło uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie podjął on żadnych czynności w sprawie. Kilkakrotnie występowała do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z pismami noszącymi charakter zażaleń na bezczynność, lecz urząd ten nie podjął żadnych działań w trybie art. 37 § 2 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr.153, poz. 1270) skargę można wnieść po czerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W przypadku bezczynności organu środkiem zaskarżenia jest zażalenie przysługujące w trybie,37 § 1 kpa, które wnosi się do organu wyższego stopnia. W stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego takim organem jest Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Akta sprawy wskazują, iż skarżąca nie wyczerpała trybu zażaleniowego,określonego w powołanym przepisie kpa.
W szczególności za zażalenie na bezczynność organu nie mogą być uznane pisma wnoszone do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, opisywane przez skarżącą jako "mające charakter zażalenia". Nie tylko i mają one formy wymaganej art.46 § 1 cyt. ustawy, ale ich treść wskazuje, iż są że wnioskami o pomoc w jak najszybszym załatwieniu sprawy.
Z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.