Uzasadnienie
S. P. złożył do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego w C. (dalej jako "ZO PZŁ") w przedmiocie udzielenia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 12 lutego 2014 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że w przedmiotowym wniosku zwrócił się do ZO PZŁ o udostępnienie danych kontaktowych zarejestrowanych w tym organie kół łowieckich. Do dnia złożenia skargi ZO PZŁ nie udostępnił jednak skarżącemu żądanych informacji, ani też nie wydał zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm., dalej jako "u.d.i.p.") decyzji o odmowie ich udostępnienia, czym – w ocenie skarżącego – naruszył 14-dniowy termin określony w art. 13 powołanej ustawy.
Skarżący podniósł, że publicznoprawny charakter działalności Polskiego Związku Łowieckiego przesądza o tym, iż ten sam charakter mają koła łowieckie oraz pozostałe komórki organizacyjne tego zrzeszenia. Zdaniem strony, oznacza to również, że żądane w niniejszej sprawie informacje stanowią informację publiczną. Dotyczą one bowiem działalności kolegialnego gremium, jakim jest zarząd koła. Skoro zaś przedmiotowy wniosek z dnia 12 lutego 2014 r. dotyczył udzielenia informacji o charakterze publicznym i został skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne, podlegał on rozpatrzeniu przez ZO PZŁ w trybie przewidzianym w u.d.i.p.
W oparciu o powyższe argumenty skarżący wniósł o zobowiązanie ZO PZŁ do udzielenia żądanej informacji publicznej w sposób określony we wniosku z dnia 12 lutego 2014 r. oraz uznanie, że zachowanie tego organu w niniejszej sprawie "wyczerpuje przesłanki art. 149 § 1 (ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") i jest rażącym naruszeniem prawa". Skarżący domagał się ponadto nałożenia na ZO PZŁ grzywny, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a., w wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 tej ustawy, jak również powiadomienia w formie postanowienia wydanego na podstawie art. 155 p.p.s.a. organu zwierzchniego Zarządu Głównego Polskiego Związku Łowieckiego o uchybieniach w postępowaniu skarżonego organu. Dodatkowo skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę ZO PZŁ wniosło o jej oddalenie.
Organ podniósł, że nigdy otrzymał wniosku S. P. z dnia 12 lutego 2014 r., który dotyczyłby udostępnienia informacji publicznej w postaci danych adresowych kół łowieckich zarejestrowanych w tym organie. Skarżący złożył wprawdzie do ZO PZŁ wniosek oznaczony tą datą, jednak jego przedmiotem były całkowicie inne informacje (dotyczył on umożliwienia wglądu, z możliwością samodzielnego wykonania fotokopii, do uchwały ZO PZŁ w sprawie zaopiniowania projektu zmiany zasad selekcji osobniczej i populacyjnej zwierząt łownych w Polsce oraz zasad postępowania przy ocenie prawidłowości odstrzału). Udostępnienia danych kontaktowych kół łowieckich zarejestrowanych w ZO PZŁ skarżący domagał się natomiast w innym wniosku, datowanym na dzień 1 lutego 2014 r. (data wpływu do siedziby ZO PZŁ - 6 lutego 2014 r.). Po rozpoznaniu tego wniosku ZO PZŁ w dniu 21 lutego 2014 r. listem poleconym przesłał skarżącemu żądane informacje. W ocenie Przewodniczącego tego organu, nietrafny jest zatem zarzut, iż ZO PZŁ w terminie nie podjęło w sprawie przedmiotowego żądania odpowiednich czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie S. P. uczynił bezczynność ZO PZŁ w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w postaci danych adresowych kół łowieckich podlegających temu Zarządowi, a dokładnie adresów pocztowych, adresów e-mailowych oraz numerów telefonów do osób funkcyjnych w organach tych kół. Należy przy tym wyjaśnić, że skarżący – co zostało podniesione w odpowiedzi na skargę, a następnie potwierdzone na rozprawie przed Sądem w dniu 11 września 2014 r. - omyłkowo w skardze wskazał, iż przedmiotowe żądanie zostało wyrażone we wniosku z dnia 12 lutego 2014 r. Wskazane informacje były bowiem objęte wnioskiem skarżącego z innej daty, tj. z dnia 1 lutego 2014 r., który wpłynął do siedziby ZO PZŁ w dniu 6 lutego 2014 r. (k. 8). Sąd dokonał zatem w niniejszej sprawie oceny zarzucanej ZO PZŁ bezczynności na gruncie wniosku z dnia 1 lutego 2014 r., skoro to w nim zostało wyrażone żądanie będące przedmiotem złożonej skargi.
Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Na gruncie spraw regulowanych przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782, dalej jako "u.d.i.p.") bezczynność zachodzi natomiast w szczególności wówczas, gdy podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, pomimo dysponowania żądaną informacją publiczną, nie udostępnia jej wnioskodawcy zgodnie z art. 13 i art. 14 u.d.i.p., ani też nie wydaje w terminie określonym tymi przepisami decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p, przy czym w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej, do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, w formie odpowiadającej decyzji administracyjnej, obowiązane są na mocy art. 17 ust. 1 u.d.i.p. poza organami administracji publicznej również inne podmioty wymienione w art. 4 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej zobowiązane są nie tylko organy administracji publicznej, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności wymienione w punkcie 5 tego przepisu podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że wniosek S. P. o udzielenie informacji w postaci określonych danych kontaktowych kół łowieckich zarejestrowanych w ZO PZŁ w C. został skierowany do podmiotu, na którym ciąży ustawowy obowiązek udostępniania informacji publicznych. Polski Związek Łowiecki jest bowiem podmiotem wykonującym zadania publiczne, a przez to objętym regulacją powyższego unormowania. Jak trafnie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 89/13, ustawodawca w art. 34 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 372 ze zm.) przekazał temu podmiotowi szereg zadań z zakresu administracji publicznej, w tym m. in.: prowadzenie gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troskę o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących.
Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania nałożone na związek w drodze ustawy ze względu na ich cel mają charakter publiczny (por. R. Stec: "Uprawianie łowiectwa i prowadzenie gospodarki łowieckiej. Uwarunkowania administracyjnoprawne, cywilnoprawne i organizacyjne.", Lex 2012). Wymaga podkreślenia, iż powyższe zadania mogą być realizowane przez organy okręgowe Związku, w tym jego zarządy okręgowe (art. 32a ust. 4 ustawy Prawo łowieckie), przez co również te organy samodzielnie zobowiązane są do wypełniania obowiązków wynikających z art. 4 ust. 1 u.d.i.p.
Dokonując natomiast w dalszej kolejności oceny charakteru żądanych w niniejszej sprawie informacji Sąd doszedł do wniosku, że stanowią one informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. W myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację taką stanowi każda informacja o sprawach publicznych. W szczególności zaś informacją publiczną, podlegającą udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p., jest informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "d" u.d.i.p.).
W ocenie Sadu, żądane w niniejszej sprawie informacje mieszczą się w tym katalogu. Skarżący domagał się udostępnienia danych do korespondencji (numerów telefonów i adresów skrzynek mailowych) podległych ZO PZŁ kół łowieckich oraz osób sprawujących funkcje w organach tych kół. Informacje takie dotyczą natomiast działalność ZO PZŁ, bowiem zgodnie z § 133 Statutu PZŁ, stanowiącego załącznik do uchwały XXI Krajowego Zjazdu Delegatów PZŁ z dnia 2 lipca 2005 r. w sprawie uchwalenia Statutu Polskiego Związku Łowieckiego, do zadań zarządów okręgowych tego Związku należy prowadzenie kontroli działalności kół (pkt 6) oraz prowadzenie ich rejestru (pkt 16).
Ponadto żądane informacje stanowią informacje o organie podmiotu objętego art. 4 ust. 1 u.d.i.p. oraz o osobach sprawujących w nim funkcje. W orzecznictwie sądowym nie tylko bowiem organy PZŁ, lecz również poszczególne koła łowieckie uznaje się, za podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznych (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1155/13, publ. CBOSA).
Pomimo tego, że będący przedmiotem niniejszej sprawy wniosek S.P.dotyczył informacji o charakterze publicznym i został skierowany do podmiotu wykonującego zadania publiczne, w ocenie Sądu analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że ZO PZŁ nie można zarzucić bezczynności w jego załatwieniu. Organ ten w dniu 21 lutego 2014 r., tj. jeszcze przed złożeniem skargi, przesłał bowiem na wskazany przez wnioskodawcę adres pismo z dnia 18 lutego 2014 r. (k. 10), zawierające wnioskowane dane do korespondencji macierzystych kół łowieckich, w tym posiadane służbowe numery telefonów i adresy email osób sprawujących funkcje w organach tych kół. Tym samym ZO PZŁ w sposób prawidłowy, a przy tym zgodny z wnioskiem skarżącego, wykonał ustawowy obowiązek udostępnienia przedmiotowych informacji publicznych, co czyni bezzasadnym kierowany wobec niego zarzut bezczynności w tym zakresie.
Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.
O wynagrodzeniu adwokata ustanowionego w ramach pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 wspomnianej ustawy w związku z §18 ust. 1 pkt.1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U z 2013 r., poz. 461).