Uzasadnienie
W dniu 6 maja 2014 r. (data nadania) B. W., reprezentowana przez córkę A. W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w L. polegającą – jak wskazała - na pozostawieniu bez rozpoznania wniosków skarżącej o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych na dziecko M. M. w okresie od 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. oraz w okresie od 1 października 2005 r. do 31 sierpnia 2006 r. w sprawach znak: [...]. Skarżąca zwróciła się do Sądu o zobowiązanie Marszałka Województwa [...] – Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej do rozpoznania przedmiotowych wniosków oraz wydania stosownej decyzji. Dodatkowo wniosła o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o wymierzenie organowi grzywny.
Po rozpoznaniu powyższej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II SAB/Lu 177/14 orzekł w następujący sposób:
- - w pkt I - zobowiązał Dyrektora Regionalnego Ośrodka P. S. w L. do załatwienia wniosku B. W. z dnia 27 lipca 2006 r. w przedmiocie świadczeń rodzinnych w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych sprawy po uprawomocnieniu się wyroku;
- - w pkt II - stwierdził, że bezczynność Dyrektora Regionalnego Ośrodka P. S. w L. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
- - w pkt III - wymierzył Dyrektorowi Regionalnego Ośrodka P. S. w L. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych;
- - w pkt IV – przyznał radcy prawnemu W. K.-T. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu kwotę [...]złotych (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym [...] złotych (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) należnego podatku od towarów i usług.
W piśmie z dnia 4 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącej, powołując jako podstawę swojego żądania przepis art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła o uzupełnienie powyższego orzeczenia poprzez zobowiązanie Dyrektora Regionalnego Ośrodka P. S. w L. do załatwienia wniosków B. W. z dnia 6 października 2005 r. oraz z dnia 15 grudnia 2005 r.
Uzasadniając powyższy wniosek wnioskodawczyni wyjaśniła, że skarga B. W. dotyczyła bezczynności polegającej na niezałatwieniu wniosków o ustalenie prawa do świadczeń w okresie od 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. oraz w okresie od 1 października 2005 r. do 31 sierpnia 2006 r., tj. w sprawach znak: [...]. W tym wypadku były to natomiast trzy wnioski: z dnia 6 października 2005 r., z dnia 15 grudnia 2005 r. oraz z dnia 27 lipca 2006 r. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie - uznając, że organ pozostaje bezczynny – zobowiązał go do załatwienia jedynie wniosku z dnia 27 lipca 2006 r. Zakres zaskarżenia zawarty w skardze jest zatem – jak stwierdziła wnioskodawczyni – szerszy niż rozstrzygnięcie zawarte w wyroku, co oznacza, że Sąd nie orzekł o całości skargi, a tym samym wniosek o uzupełnienie przedmiotowego wyroku jest w pełni uzasadniony.
Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zaś do § 3 powołanego przepisu, orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.
W złożonej w niniejszej sprawie skardze na bezczynność Dyrektora Regionalnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. skarżąca, jako przedmiot zarzucanej temu organowi bezczynności, w sposób jednoznaczny oznaczyła nierozpoznanie jej wniosków o ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych na dziecko M. M. w okresie od 1 września 2006 r. do 31 sierpnia 2007 r. oraz w okresie od 1 października 2005 r. do 31 sierpnia 2006 r. w sprawach znak: [...]. Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy nie pozostawia natomiast wątpliwości, iż skarżąca występowała z trzema wnioskami o ustalenia prawa do określonych świadczeń rodzinnych, które odnosiły się do tak zakreślonego okresu świadczeniowego. Mianowicie były to wnioski: z dnia 6 października 2005 r. (k. 12 i nast. akt adm.), z dnia 15 grudnia 2005 r. (k. 20 i nast. akt adm.) oraz z dnia 27 lipca 2006 r. (k. 29 i nast. akt adm.).
Rozpoznając przedmiotową skargę Sąd w wyroku z dnia 12 lutego 2015 r., w kontekście zarzucanej organowi bezczynności, poddał swej ocenie postępowanie tego organu w pełnym zakresie objętym okresami świadczeniowymi wskazanymi w skardze, a zatem w zakresie odnoszącym się do wszystkich trzech ww. wniosków. Uznając zarzut bezczynności organu w tym postępowaniu za zasadny i wymierzając mu z tego tytułu grzywnę Sąd jednak omyłkowo zobowiązał organ do załatwienia jedynie wniosku z dnia 27 lipca 2006 r., pomijając tym samym fakt, iż dla pełnego wyeliminowania bezczynności organu w przedmiotowej sprawie konieczne jest załatwienie również dwóch wcześniejszych wniosków skarżącej: z dnia 6 października 2005 r. i z dnia 15 grudnia 2005 r. W konsekwencji uznać należy, że rozpoznawany wniosek skarżącej o uzupełnienie przedmiotowego orzeczenia w zakresie zobowiązania Dyrektora Regionalnego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. do załatwienia ww. omyłkowo pominiętych wniosków skarżącej z dnia 6 października 2005 r. i z dnia 27 lipca 2006 r., jest w pełni uzasadniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 157 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.